Uzasadnienie
Skarżący L. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z [...] października 2013r. w przedmiocie wymeldowania. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika zatem, że to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji objętych wnioskiem o wstrzymanie wykonania faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto, należy mieć na uwadze, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W sprawie niniejszej wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przedstawiła żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie tej instytucji. Z uwagi zatem na brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku nie jest możliwa jego merytoryczna ocena, nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Należy także stwierdzić, że tak zameldowanie, jak również decyzja o wymeldowaniu jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby lub ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu (urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu nie przebywa). Decyzja o wymeldowaniu, w ocenie Sądu, nie wywołuje zatem trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Nie można jej również zaliczyć do decyzji, które w efekcie wykonania mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Decyzja ta ma bowiem jedynie na celu doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy