Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r., sprecyzowanym w dniu [...] lipca 2013 r., skarżący wnieśli skargę na opisana wyżej decyzje Burmistrza Stęszewa ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu [...] garaży dla samochodów osobowych wraz z infrastrukturą i zjazdem na ul. P. w S. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten jest konsekwencją zasady dwuintancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że decyzja wydana przez organ I instancji nie może być samodzielnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego – skarżący zobligowany jest do uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia (wniesienia odwołania), a przedmiotem skargi może być rozstrzygnięcie organu II instancji wydane w wyniku rozpoznania tego środka zaskarżenia.
W niniejszej sprawie skarżący samodzielnym przedmiotem zaskarżenia uczynili decyzję wydaną przez organ I instancji. Od decyzji tej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, o czym strony zostały pouczone przy doręczaniu zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy skargę na opisaną wyżej decyzję Burmistrza Stęszewa jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
(-) E. Podrazik