Uzasadnienie
Skarżący B. i S. O. w dniu 13.09.2004 r. złożyli skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...].09.2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z dnia [...].08.2004 r. nr [... ] w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę zakładu cukierniczego.
Skarżący ustanowili pełnomocnika radcę prawnego M.K. do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie II SA/Po 825/04. Pełnomocnictwo w aktach sprawy karta nr 9.
Pełnomocnictwo do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie także do cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie - art. 39 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z zm.). Czynność cofnięcia skargi nie została w udzielonym pełnomocnictwie wyłączona. Pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 29.12.2004 r. cofnął skargę złożoną przez swoich mocodawców.
Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, a jego oświadczenie w tym zakresie jest, co do zasady, dla sądu wiążące (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz. Warszawa 2004, str. 119). Zgodnie z art. 60 cyt. wyżej ustawy sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W tych okolicznościach wobec skutecznego cofnięcia skargi Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy postanowił umorzyć postępowanie. Na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 a cytowanej ustawy postanowiono zwrócić cały uiszczony wpis.
/-/ B. Drzazga