Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 października 2018 roku małoletnie K. J. i M. J. reprezentowane przez P. J., zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu (konto [...]), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie otwartym do uiszczenia wpisu P.J., reprezentujący małoletnie K. J. i M. J., złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2018 roku wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. Przesyłka z powyższym wezwaniem została doręczona wnioskodawcy w dniu 2 stycznia 2019 roku.
Pismem z dnia 7 stycznia 2018 roku P.J. poinformował, że "rezygnuje z przyznania prawa pomocy w zakresie opłaty za skargę na decyzję WWINB z dnia [...] roku" i poprosił o wyznaczenie opłaty i wskazanie konta, na które ma ona zostać uiszczona.
W rozpoznawanej sprawie powyższe pismo spowodowało, że wnioskodawca zrezygnował z części swojego pierwotnego żądania dotyczącego obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Tym samym żądanie wnioskodawcy zostało przekształcone z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych we wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji w sprawie należy odnieść się do dwóch zagadnień.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanym przypadku wnioskodawca rezygnuje z możliwości ubiegania się o pomoc finansową ze strony państwa w postępowaniu sądowo-administracyjnym w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, przez co niecelowe staje się merytoryczne rozpoznanie w tym zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismo z dnia 7 stycznia 2019 roku zawierające "rezygnację z prawa pomocy w zakresie opłaty za skargę" należy w istocie uznać za żądanie odpowiadające cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Wobec cofnięcia złożonego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Żądanie wnioskodawcy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych podlega natomiast rozpoznaniu na zasadach ogólnych (art. 243 P.p.s.a.).
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny w myśl art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.
Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej strony wnioskującej. Z tego względu P.J., reprezentujący małoletnie K. J. i M. J., został wezwany do uzupełnienia informacji dotyczących aktualnej sytuacji majątkowej strony postępowania ubiegającej się o pomoc. Zarządzenie z powyższym wezwaniem zostało skutecznie doręczone dnia 2 stycznia 2019 roku. W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do częściowej rezygnacji ze swojego żądania uzyskania pomocy w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Taka sytuacja uniemożliwiła ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Nie można było bowiem jednoznacznie stwierdzić czy strona wnioskująca o prawo pomocy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania. Tym samym nie można uznać, że wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych był uzasadniony.
Wobec powyższego na podstawie art. 249 a, art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga