Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2013 r. skarżącemu A. K. przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła do jego reprezentowania adwokata w osobie I. V. Przyznane skarżącemu prawo pomocy nie zostało cofnięte.
W dniu 22 stycznia 2014r. pozostawiono bez rozpoznania kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, wniesiony przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi.
W dniu 18 marca 2014r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z 15 listopada 2013r. i uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 2 kwietnia 2014r. oraz ponownie 20 czerwca 2014r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca oświadczył, że jest bez środków do życia, schorowany i nieporadny, samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Podał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Nie uzyskuje żadnego stałego dochodu. Oświadczył, że aktualnie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, otrzymuje zasiłek okresowy w wysokości [...] zł. Nie posiada żadnych inny dochodów.
Zgodnie z treścią przepisu art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, a także na postępowanie egzekucyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. Skoro skarżący A. K. w niniejszej sprawie korzysta z przyznanego dla niego profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, należało odmówić skarżącemu ponownego przyznania adwokata w ramach prawa pomocy.
Skarżący A. K. wniósł także o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Z tym miejscu należy wskazać, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje koszty należne na przyszłość od dnia wniesienia wniosku, zatem nie obejmuje wpisu od zainicjowanej przez skarżącego skargi.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego bieżącego utrzymania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie go od dalszych kosztów sądowych należnych w niniejszej sprawie. Utracił źródło zarobkowania, aktualnie korzysta jedynie z pomocy opieki społecznej. Nie uzyskuje żadnych innych dochodów. Nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie i zwolnić od obowiązku poniesienia dalszych kosztów sądowych, w tym od skargi kasacyjnej.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 243 §2 i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska