Uzasadnienie
Decyzją z (...) maja 2013 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przyznania H. K. dodatku mieszkaniowego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła I. K. – C. występująca w imieniu H. K. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego wyjaśniając, iż decyzją z (...) lipca 2013 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględniło skargę w całości.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2013 r. wezwano I. K. – C. do przedłożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania H. K. w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wezwanie to, pomimo skutecznego doręczenia 22 sierpnia 2013 r., pozostało bez odpowiedzi.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia z 2 października 2013 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wyjaśniając, iż I. K. – C. nie przedłożyła pełnomocnictwa uprawniającego jej do zastępowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W odpowiedzi pismem z 7 października 2013 r. H. K. wniosła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z (...) lipca 2013 r., którą to organ uwzględnił jej skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem skarga powinna m.in. zawierać podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 47 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). ponadto do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi ją pełnomocnik. (art. 47 § 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie skarga została podpisana przez osobę, która mimo wezwania nie przedłożyła pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowym. Nadto skarga ta mimo wezwania nie została podpisana przez skarżącą. Należy zatem uznać, iż skarga obarczona jest brakami formalnymi, które nie zostały uzupełnione mimo wezwania i z tej przyczyny nalazło ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku organu i skarżącej o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na wydanie przez organ decyzji autokontrolnej wyjaśnić należy, iż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, tj. dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, obliguje sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania czy nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) lub z uwagi na cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.). Skarga dotknięta brakami formalnymi (nieusuniętymi w wyznaczonym terminie) lub której wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania.
W konsekwencji niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą. Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania (por. M. Jagielska, J. Jagielski i R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Becka 2011, Warszawa str. 565-566.)
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ J.Zieliński