Uzasadnienie
Miasto – Zarząd Transportu Miejskiego decyzją z [...] czerwca 2015r. odmówił D. H. udzielenia informacji publicznej. W decyzji pouczono wnioskodawcę, że od decyzji służy prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Zarządu w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] lipca 2015r. uchyliło powyższą decyzję Zarządu Transportu Miejskiego.
Miasto - Zarząd Transportu Miejskiego pismem wniesionym w dniu 12 sierpnia 2015r. do organu odwoławczego za pośrednictwem urzędu pocztowego, złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od decyzji Kolegium z [...] lipca 2015r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 50 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepisy te nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ I instancji.
Miast – Zarząd Transportu Miejskiego wydając decyzję z [...] czerwca 2015r. w I instancji nie działał jako podmiot, którego własnego interesu prawnego dotyczy sprawa, ale jako organ administracji realizujący przyznane mu kompetencje do rozstrzygania indywidualnych spraw. Nie mieści się on więc w pojęciu podmiotu, który ma interes prawny w rozumieniu wyżej powołanego przepisu i nie może w związku z tym żądać skontrolowania postanowienia drugiej instancji. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości postanowienie jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnego dla siebie postanowienia. W tym stanie rzeczy skarga Miasta, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 32 p.p.s.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy