Uzasadnienie
Prezydent miasta, działając na podstawie art. 2 ust.1, art. 3, art. 7 pkt.1 i 6, art.8 ust.l1pkt.2 oraz art. 39 ust.l1i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r.o pomocy społecznej [Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012r. w sprawie zweryfikowania kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń z pomocy społecznej [Dz. U. z 2012r., poz. 823 ] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. - rozpoznając wniosek Strony postępowania z dnia 5 grudnia 2012r. sprecyzowany w trakcie sporządzenia w dniu 12 grudnia 2012r. aktualizacji wywiadu środowiskowego - odmówił przyznania p. Z. B. pomocy finansowej na spłatę zadłużeń czynszowych [miesięcznie 320,72 zł - od listopada 2012r.].
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż nie jest możliwe przyznanie wnioskowanej - w dniu 5 grudnia 2012r - pomocy finansowej na spłatę zadłużeń czynszowych z uwagi na fakt, iż jest to sprzeczne z podstawowymi zadaniami i celami pomocy społecznej określonymi w art. 2 do art. 4 ustawy o pomocy społecznej. W uzasadnieniu argumentowano iż mimo, że dochód na osobę w rodzinie wynosi 242,34 zł, a więc nie przekracza kryterium ustawowego określonego w art. 8 ust. l pkt.2 ustawy o pomocy społecznej, które wynosi 456,00 zł, a rodzina spełnia także przesłanki wynikającą z art. 7 pkt.
4. 5 i 6 [bezrobocie, niepełnosprawność, długotrwała lub ciężka choroba ], to jednak nie jest możliwe przyznanie zasiłku celowego - zgodnie z treścią art. 39 ust.1 i 2 ustawy o pomocy społecznej - na spłatę zadłużeń czynszowych wnioskodawcy. Pomoc finansowa winna być bowiem udzielana na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych tylko i wyłącznie w sytuacji gdy osoba lub rodzina nie posiada żadnych środków finansowych, albo w sytuacji gdy posiadane środki nie starczają na samodzielne przezwyciężenie trudnej sytuacji w jakiej znalazła się ta osoba lub rodzina. Tym bardziej organ pomocy społecznej nie może przejmować na siebie stałego utrzymania osoby lub rodziny korzystających z pomocy społecznej. Pomoc finansowa nie może być udzielana na cele sprzeczne z podstawowymi zadaniami pomocy społecznej, nie będącymi więc zaspokojeniem niezbędnych potrzeb bytowych, a za taką organ I instancji nie uznał spłaty zadłużeń czynszowych [ w tym miejscu odwołano się do poglądu zaprezentowanego w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gliwicach o sygn. akt IV SA / G1 129 /11 z dnia 10 listopada 2011r. - LEX nr 1104436]. Dalej organ wskazał, iż decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2012r.przyznano p. Z. B. na okres od dnia 1 listopada 2012r. do dnia 30 kwietnia 2013r. dodatek mieszkaniowy w kwocie miesięcznej 283,85 zł. Ponadto podkreślił, iż z uwagi na trudną sytuację rodziny Strony postępowania decyzjami z dnia [...] grudnia 2012r. przyznał pomoc finansową na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych- w tym na zakup żywności - łącznie 270,00 zł
W tym stanie Prezydent Miasta postanowił odmówić przyznania p Z. B. wnioskowanej pomocy finansowej na spłatę zadłużenia czynszowego.
Odwołanie od decyzji złożył p. Z. B. - zarzucając rozstrzygnięciu organu I instancji niezgodność z prawem. Skarżący stwierdził, iż decyzja jest dla jego rodziny bardzo krzywdząca, gdyż nie uwzględnia faktu,iż posiadane środki finansowe - uzyskiwane z pomocy społecznej [ łącznie - [...] zł ] nie wystarczają na opłacenie czynszu oraz na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych rodziny Odwołujący wskazał, iż oboje wraz z żoną są osobami bezrobotnymi, które z uwagi na stan zdrowia nie mogą podjąć zatrudnienia. W tym stanie skarżący uznał, iż winna być przyznana jego rodzinie pomoc finansowa na spłatę zadłużenia czynszowego [Strona postępowania wskazała, iż powstały one wskutek konieczności spłacenia pożyczek].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. na zasadzie art. 138 §1 pkt.1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy uznał, iż argumenty podniesione przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2012r., wskazujące na powód odmowy przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na spłatę zadłużenia czynszowego, są wystarczające i uzasadniają utrzymanie w mocy decyzji. Niespornym bowiem jest, iż organ I instancji prawidłowo - zgodnie z treścią art. 39 ust.1 i 2 ustawy o pomocy społecznej - nie naruszając przy tym granic uznania administracyjnego - odmówił przyznania p. B. pomocy finansowej na spłatę zadłużenia finansowego. Inne rozstrzygniecie byłoby - w ocenie organu odwoławczego - naruszeniem podstawowych zasad i celów pomocy społecznej - w tym zwłaszcza wyrażonej w art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej zasady pomocniczości [wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. akt II SA / Po 661 / 13 z dnia 11 września 2013r. - LEX nr 1370928 ].
Na powyższą decyzję skargę do sądu złożył Z. B., a z jej treści wynika, że domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania wnioskowanych świadczeń. Skarżący opisuje swoja trudna sytuację rodzinną wskazując, że zadłużenie powstało, bo jego rodzina musi spłacać pożyczkę zaciągniętą na remont mieszkania związany z wymianą okien i drzwi balkonowych. Osoby fizyczne udzielające pożyczki domagają się zwrotu i według twierdzeń skarżącego zemszczą się w przypadku nie oddania długu. Skarżący w tej sytuacji obawia się o życie żony i córki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony.
Reguły przyznawania pomocy finansowej w postaci zasiłków celowych zostały określone w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182). Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 tej ustawy przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych należy do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym. Stosownie do treści z art. 39 ust. 1 powoływanej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, natomiast zgodnie z jej ust. 2 art. 39 zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.
Należy zaznaczyć, iż ust. 2 nie zawiera zamkniętego katalogu celów, na które może być przyznany zasiłek celowy. Potrzebą bytową uzasadniającą przyznanie zasiłku celowego mogą być także potrzeby mieszkaniowe. We wniosku z 5 grudnia 2012 r. wnioskodawca wymieniając szereg spraw na które potrzebuje wsparcia ze strony opieki społecznej wymienił także "spłatę zadłużeń finansowych". Z dalszych twierdzeń skarżącego także tych formułowanych w skardze wynika, że oczekuje zapłaty rachunków za energie elektryczną oraz opłat czynszowych ponieważ powstały zaległości bo spłaca zaciągnięta pożyczkę.
W ocenie sądu w sytuacji faktycznej kiedy skarżący jest wspierany przez pomoc społeczną i uzyskuje co miesiąc łączny dochód z tej pomocy w kwocie [...] zł to już od decyzji skarżącego zależy jak tymi środkami będzie dysponował. Z zasady są to środki niezbędne na życie dla rodziny. Zaciągnięcie pożyczek u osób fizycznych na remont mieszkania i polepszenie warunków mieszkaniowych nie jest uznawane za tę okoliczność, która by wymagała udzielenia niezbędnej pomocy celowej. Jakkolwiek zaspokojenie potrzeby mieszkaniowej mieści się w kategorii przepisu art. 39 ustawy o pomocy społecznej to w okolicznościach niniejszej sprawy powstałe zadłużenie nie jest wynikiem nagłej i niespodziewanej sytuacji wymagającej udzielenie pilnej pomocy, ale jest efektem podjęcia określonych decyzji przez skarżącego. Nie negując faktu, że rodzina skarżącego dysponuje niskim funduszem wskazać trzeba,że organy administracji mają ograniczone środki na udzielanie wsparcia i muszą ważyć jakie potrzeby uznać za najpilniejsze.
Ponieważ decyzja odmowna organów została w sposób przekonywający uzasadniona zgodnie z reguła wyrażona w art. 107 §3 kpa sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie znalazł żadnych podstaw pozwalających na jej wzruszenie.
Reasumując na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. (Dz.U z 2012 poz.270) sad skargę jako nieuzasadnioną oddalił.