Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę B. B. na wyżej wymienioną decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Rozstrzygnięcie powyższe wraz z pouczeniem o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2010 r. (k. 30 akt sądowych).
B. B. w dniu (...) lutego 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzone samodzielnie pismo nazwane "odwołaniem od decyzji Wojewody w Poznaniu z dnia (...) lipca 2009 r.", zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zarządzeniem Sądu z dnia (...) lutego 2010 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy pismo z dnia (...) lutego 2010 r. należy traktować jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2009 r.
W odpowiedzi, pismem z dnia 01 marca 2010 r. B. B. wskazał, że jest to skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 ppsa, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 ppsa, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.
/-/ D. Rzyminiak – Owczarczak