Uzasadnienie
Skarżący P. J. i A. J. wnieśli w dniu 25 czerwca 2014 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 8 maja 2014 r., natomiast skarżącej A. J., jak wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2014 r., zaskarżonego postanowienia omyłkowo nie doręczono.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Literalne brzmienie tego przepisu wskazuje zatem, ponad wszelką wątpliwość, w jakiej dacie rozpoczyna bieg 30-dniowy termin w sytuacji, gdy decyzja została stronie doręczona. Nie wskazuje natomiast wprost od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania rozstrzygnięcia takiego nie doręczono.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd reprezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Wniesioną zaś przez niego skargę po tym czasie, jako spóźnioną, należy odrzucić (chyba, że strona skutecznie wniesie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998 r., I SA 413/97 i z dnia 16 października 2012 r., I OSK 2351/12, LEX nr 1269647).
Skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 maja 2014 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu w dniu 9 czerwca 2014 r. (poniedziałek), albowiem ostatni dzień do wniesienia skargi 7 czerwca 2014 r. (sobota) i następny (8 czerwca) przypadł w dzień ustawowo wolny od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.).
Z kolei dla skarżącej, zgodnie z wyżej prezentowanym poglądem, termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 11 maja 2014 r., bowiem w dniu 10 maja 2014 r. doręczono zaskarżone postanowienie pełnomocnikowi E. T. i S. T., stron postępowania administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez skarżącą A. J. upływał zatem w dniu 9 czerwca 2014 r.
Jak już wyżej wskazano, przedmiotowa skarga została nadana przez skarżących P. J. i A. J. w urzędzie pocztowym w dniu 25 czerwca 2014 r. (k. 4 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu.
Z uwagi na powyższe, skargę jako spóźnioną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga