Uzasadnienie
W sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Pismem z dnia 14 września 2012 r. C. K. wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawierając w niej wniosek o wstrzymanie jej wykonania, powołując się na fakt, że "na gruncie przedmiotowej sprawy istnieje wiele nieścisłości co do stanu faktycznego sprawy, formalnoprawnych nieprawidłowości proceduralnych oraz istotnych sprzeczności, wykluczających się nawzajem zdarzeń prawnych".
W kolejnym piśmie z dnia 26 października 2012 r. C. K. powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Po 309/11 (dołączając jego kopię do pisma) (k. 17-24 akt sądowych), którym wstrzymano wykonanie innej, wydanej wobec niego decyzji w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego (decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]).
Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2013 r. Sąd wezwał C. K. do wskazania - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - aktualnych okoliczności będących podstawą złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zaznaczył, że samo powołanie się na wydane ponad półtora roku temu postanowienia z dnia 30 czerwca 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 309/11 nie jest wystarczające. Jednocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te powinien przedstawić skarżący.
Na wezwanie C. K. odpowiedział pismem z dnia 8 lutego 2013 r. (k. 46 akt sądowych). W piśmie tym skoncentrował się w pierwszej kolejności na podważeniu zasadności wydania decyzji o przyznaniu zaliczki alimentacyjnej, do której zwrotu został zobowiązany. Następnie, odnosząc się do własnej sytuacji osobistej wyjaśnił, że w poszczególnych okresach 2010, 2011 i na początku 2012 r. był hospitalizowany. Powołał się na dokumentację medyczną z zakładów opieki zdrowotnej, w których przebywał. Dodatkowo C. K. dodał, że nienagannie rozliczał się z płatności alimentacyjnych wobec córek i nie zgodził się z decyzją o obowiązku zwrotu świadczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
W sprawie chodzi o świadczenie pieniężne i nie można twierdzić, że sprawa o charakterze pieniężnym wywołuje skutki nieodwracalne. Nie ma też podstaw do uznania, że przesłanka ta wystąpi z uwagi na szczególną sytuację osobistą (zdrowotną) skarżącego. Sąd ma na względzie, że w analogicznej sprawie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 309/11 Sąd wstrzymał wykonanie decyzji o zwrocie wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jednakże przesłanki tamtego rozstrzygnięcia nie sposób zastosować do okoliczności niniejszej sprawy. W 2011 r. skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu złamania nogi i miał ograniczone możliwości zarobkowania. Dokumentacja lekarska, na jaką skarżący powołuje się obecnie oraz okresy hospitalizacji dotyczą najdalej lutego 2012 r. Tymczasem skarga w tej sprawie została wniesiona we wrześniu 2012 r., a przedstawione przez skarżącego okoliczności nie dają podstaw by stwierdzić, że obecnie znajduje się on w takiej szczególnej sytuacji osobistej (zdrowotnej) (np. brak możliwości pracy), która powodowałaby, że poniesienie obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji administracyjnej skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym miejscu trzeba też podkreślić, że w przypadku uwzględnienia skargi i w konsekwencji wydania (ewentualnie) innego rozstrzygnięcia przez organy administracji skarżący będzie miał możliwość ubiegania się o zwrot pobranych kwot.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a odmówił C. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
/-/ J. Szaniecka