Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 września 2018 r. A. G. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2018 r., [...] (k. 4-6 akt sądowych).
Powyższą decyzją po rozpoznaniu odwołania A. G. utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2018 r., [...], [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. sp. z o.o. pozwolenia na przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji [...] na linię dwutorową.
W skardze, poza wnioskami głównymi obejmującymi uchylenie decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, A. G. wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd (a więc na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "P.p.s.a.").
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2018 r. Sąd odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 69-72 akt sądowych).
Na powyższe postanowienie A. G. wniosła zażalenie, które wpłynęło do Sądu 23 stycznia 2019 r. (k. 209-212 akt sądowych), lecz jego braki formalne uzupełniono dopiero 21 lutego 2019 r. (k. 260-263 akt sądowych).
W międzyczasie wyrokiem z dnia 6 lutego 2019 r. Sąd oddalił skargę A. G. (k. 245 akt sądowych).
Na wniosek uczestniczek postępowania [...] sp. z o.o. (k. 248 akt sądowych) oraz M. G. (k. 253 akt sądowych) Sąd sporządził uzasadnienie wyroku, które zostało doręczone zainteresowanym odpowiednio 11 marca 2019 r. (k. 287 akt sądowych) oraz 15 marca 2019 r. (k. 288 akt sądowych).
Od wyroku nie wniesiono skargi kasacyjnej i od 16 kwietnia 2019 r. stał się on prawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Na skutek nie wniesienia skarg kasacyjnych przez uczestniczki postępowania (czyli podmioty, które wystąpiły o sporządzenie u doręczenie uzasadnienia wyroku), wyrok z dnia 6 lutego 2019 r. stał się prawomocny z dniem 16 kwietnia 2019 r. Oznacza to, że postępowanie sądowe zostało zatem prawomocnie zakończone.
Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 6 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wstrzymanie – w postępowaniu sądowoadministracyjnym – wykonania aktu lub czynności "traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę". Z przepisu tego wynika logiczny wniosek, że instytucja wstrzymania wykonania, o której mowa w art. 61 i nast. P.p.s.a. pozostaje aktualna do dnia wydania orzeczenia uwzględniającego skargę (gdyż już mocą tego orzeczenia zaskarżony akt pozbawiony zostaje skutków – zob. 152 P.p.s.a.), a w przypadku oddalenia skargi, do dnia uprawomocnienia się takiego orzeczenia.
Jak już uwypuklono, wydany w sprawie wyrok z dnia 6 lutego 2019 r. stał się prawomocny z dniem 16 kwietnia 2019 r. Oznacza to, że postępowanie zażaleniowe zainicjowane zażaleniem A. G. (k. 209-212, k. 260-263 akt sądowych) na postanowienie z dnia 7 grudnia 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 69-72 akt sądowych) stało się bezprzedmiotowe. Nie można już bowiem wstrzymać wykonania decyzji, co do której nie toczy się postępowanie przed sądem administracyjnym.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie zażaleniowe wskazane w rubrum niniejszego postanowienia.
/-/ J. Szuma