Uzasadnienie
J. J. wniósł w dniu 19 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Po 116/14 Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który to przepis stanowił podstawę zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. Sąd podjął postępowanie z urzędu. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Po 859/14.
W dniu 1 września 2014 r. do akt sprawy wpłynęła nadesłana przez skarżącego kserokopia decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku dla opiekuna (przyznająca ten zasiłek począwszy od 1 lipca 2013 r. wraz z odsetkami ustawowym oraz za okres od 1 czerwca 2014 r. bezterminowo). W piśmie procesowym z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu do Sądu: 21 października 2014 r.) strona, precyzując swoje stanowisko na wezwanie Sądu, cofnęła skargę, używając zwrotu "rezygnuję ze skargi na decyzję" Kolegium z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]" i wyjaśniając, że "zasiłek został przyznawany bezterminowo".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a., a rezygnacja strony z poddania ocenie sądowej zaskarżonego aktu leży w wiązce jej uprawnień procesowych. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
/-/ Wiesława Batorowicz