Uzasadnienie
Stowarzyszenie "Ekologiczne A. " wniosło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zmiany sposobu zagospodarowania terenu i budowy parkingu dla samochodów ciężarowych (przylegającego do parkingu na działkach nr [...] i [...]) wraz z przyłączem kanalizacji deszczowej przewidzianej na działkach nr [...],[...],[...] i [...] przy ul. [...] w P..
Pismem z dnia 17 maja 2005r. Stowarzyszenie złożyło wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego dotyczącego przedmiotowej sprawy administracyjnej, toczącego się z jego zawiadomienia w Prokuraturze Rejonowej P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. odmówiło zawieszenia postępowania odwoławczego, pouczając jednocześnie wnioskodawcę o prawie zaskarżenia tego orzeczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Stowarzyszenie "Ekologiczne A. " wniosło pismem z dnia 05 lipca 2005r. skargę na powyższe postanowienie do tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 określa natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie stronie skarżącej przysługiwał od przedmiotowego postanowienia środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 101 § 3 kpa w zw. z art. 144 kpa i art. 127 § 3 kpa. Skarżące Stowarzyszenie zastosowało się do błędnego pouczenia (zawartego w zaskarżonym postanowieniu) o przysługującym mu prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jednakże sąd ten nie może merytorycznie rozpoznać skargi wniesionej bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, albowiem nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu (patrz. m. in. wyrok NSA z 27 lutego 1998r., sygn. akt IV SA 792/96, LEX nr 45670 oraz postanowienie NSA z 30 stycznia 1998r., sygn. akt IV SA 641/96, LEX nr 43121).
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o odrzuceniu skargi.
/-/ G. Radzicka