Uzasadnienie
W dniu 29 października 2010 r. (data stempla pocztowego) została wniesiona przez B. B. skarga na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2009 r. Nr [...]. Postanowieniem tym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. nr [...] o nałożeniu grzywny w wysokości 500 zł w celu przymuszenia do wykonania decyzji tego organu z dnia [...] 2010 r. nr [...]. Wspomnianą decyzją organ I instancji zarządził niezwłoczne poddanie dziecka - B. B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Heamophilus influenzae typu b, odrze, śwince i różyczce.
W skardze zostały zawarte: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku skarżącej skierowanego do Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...]. W ocenie skarżącej z uwagi na prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia co do ważności decyzji w przedmiocie poddania dziecka szczepieniom ochronnym obydwa wnioski są zasadne
W dniu 15 lutego 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wyjaśniające, iż w dniu [...] grudnia 2010 r. została przez ten organ wydana decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w sprawie poddania B. B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Sprawę, wraz z odwołaniem strony z dnia [...] grudnia 2010 r. domagającej się uchylenia zaskarżonej decyzji lub ewentualnie jej zmiany i stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...], przekazano do Głównego Inspektora Sanitarnego w dniu 13 stycznia 2011 r. do dalszego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Z akt sprawy wynika, iż wraz z wniesieniem skargi strona złożyła wniosek do Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w sprawie poddania B. B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Postępowanie w trybie nadzwyczajnej weryfikacji powyższej decyzji zakończyło się wydaniem decyzji w I instancji przez Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w dniu [...] grudnia 2010 r. i sprawa w trybie odwoławczym została przekazana do organu wyższego stopnia.
Art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewiduje jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, stanowiąc, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zatem zawieszenie danego postępowania zależy od względów celowościowych i jest pozostawione ocenie sądu. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia takiej istotnej kwestii.
Dodać należy, iż sąd administracyjny nie ma podstaw, aby antycypować administracyjne rozstrzygnięcie w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji (stanowiącej w tym wypadku podstawę do wydania tytułu wykonawczego, który był podstawą do wydania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia).
W niniejszej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, do czasu prawomocnego (w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego) zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w sprawie poddania B. B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Ewentualne wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego w nadzwyczajnym trybie administracyjnym spowoduje utratę bytu pra[...]nego tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] 2010 r. To z kolei będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem dotyczy ona rozstrzygnięć organów w przedmiocie przymuszenia skarżącej do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] 2010 r. nr [...], którego to obowiązku dotyczy tytuł wykonawczy będący podstawą zastosowania wobec skarżącej grzywny w celu przymuszenia. Tak też Sąd orzekł w pkt I sentencji.
Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia został uzasadniony poprzez wskazanie na prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia co do ważności decyzji w przedmiocie poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Tego rodzaju uzasadnienie nie jest wystarczającym wykazaniem, iż w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Treść tego przepisu prowadzi do wniosku, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej.
Co do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała we wniosku, iż wykonanie zaskarżonego aktu i uiszczenie przez skarżącą lub wyegzekwowanie od niej kwoty 500 zł nałożonej grzywny wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania szczególnie negatywnych skutków - znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w pkt II sentencji.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 127 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ Barbara Drzazga