Uzasadnienie
Skarżąca T. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości.
Wnioskodawczyni argumentowała, że jest rencistką i otrzymuje rentę w wysokości [...] zł miesięcznie oraz [...] zł dodatku opiekuńczego. Na potwierdzenie powyższej okoliczności wnioskodawczyni przedłożyła kserokopię odcinka renty za listopad 2009r. Oświadczyła, że jest to jej jedyny dochód, gdyż ze względu na stan zdrowia nie może podjąć pracy zarobkowej, jest trwale niezdolna do pracy. Leczy się u ortopedy, gdyż uległa wypadkowi, ma nadciśnienie, wysoki cholesterol, leczy się także u neurologa. Wnioskodawczyni podała, że mieszka w domu, który nie jest jeszcze jej własnością, gdyż toczy się postępowanie w tej sprawie. Jest wdową, mieszka sama i samodzielnie ponosi opłaty za energię elektryczną (100 zł na dwa miesiące), gaz, telefon, wodę, podatek od nieruchomości (200 zł na rok), ubezpieczenie, koszty opału (100 zł miesięcznie), a także wydatki na leki i dojazdy do lekarzy. Oświadczyła, że często brakuje jej środków na wykupienie leków. Dom, w którym mieszka ma powierzchnię [...] m², nadto użytkuje [...] ary ziemi. Nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci renty, ale w wysokości, która nie pozwala nawet na zaspokojenie podstawowych jej potrzeb bieżącego utrzymania. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawczyni posiada zwiększone potrzeby koniecznego utrzymania, co skutkuje koniecznością poniesienia dodatkowych wydatków na leki i leczenie. Nie jest także w stanie podjąć pracy zarobkowej. Wnioskodawczyni nie posiada również majątku nieruchomego, z którego mogłaby czerpać dodatkowe dochody, gdyż przeznacza go na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Nadto nie poddała, by uzyskiwała jakieś dochody w działki gruntu.
W tym stanie rzeczy przyznać należy wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, albowiem nie jest w stanie ich uiścić bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania (art. 246 §1 pkt 2 ppsa).
Nadmienić jednak należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 249 ppsa przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska br