Uzasadnienie
Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą P. J. zaskarżył opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, mocą której odmówiono stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatowego w K. z dnia (...) maja 2010 r., nr (...) w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, w części dotyczącej skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że w zaskarżonej decyzji błędnie pouczono skarżącego o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Decyzja z dnia (...) sierpnia 2015 r. została bowiem wydana w oparciu o przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", a więc stanowiła decyzję nieostatczną, która nie może być skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego. Równocześnie Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia (...) września 2015 r. pouczono skarżącego o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, gdyż decyzja, której legalność została zakwestionowana przez skarżącego, nie była przedmiotem kontroli właściwego organu administracji. Przedmiotem skargi jest bowiem, wydana w trybie art. 157 § 1 decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2015 r., mocą której odmówiono stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatowego z dnia (...) maja 2010 r., nr (...) w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, w części dotyczącej skarżącego. Decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga ta może być wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych, co oznacza, że poprzedzona musi być zawsze albo odwołaniem, gdy ono służy, albo też wniesieniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał tym samym przesłanki, o jakiej mowa w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd podkreśla, iż niewątpliwie w zaskarżonej decyzji błędnie pouczono stronę o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co jednak nie zmienia faktu, że ze względu na brak wyczerpania środka zaskarżenia przysługującego stronie w postępowaniu administracyjnym, skargę jako przedwczesną należało odrzucić (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Na marginesie powyższych rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 112 K.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należało niedopuszczalność skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ J. Szaniecka