Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również jako: "Kolegium"; "organ II instancji"; "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesienia odwołania przez B. J. (dalej jako: "inwestor"; "skarżący"; "zainteresowany") od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej również jako: "Burmistrz"; "organ I instancji") z dnia 8 września 2017 r. znak [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję o odmowie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektów do odchowu piskląt kury nioski reprodukcyjnej, z infrastrukturą towarzyszącą, na działce o nr. ewid.[...] z obrębu nr [...] T., gmina T., powiat t., województwo w..
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia przytoczono dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazano, że planowane przedsięwzięcie zostało wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51 i § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 71), w konsekwencji czego realizacja planowanego przedsięwzięcia wymagała uzyskanie decyzji środowiskowej.
Następnie organ odwoławczy wskazał, że kluczowe znaczenie dla wydania decyzji środowiskowej ma ustalenie, że planowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami obowiązującego planu miejscowego, którym był miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy T., przyjęty uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia 29 sierpnia 2003 r., zmieniony następnie uchwałami nr: [...] z dnia 17 lutego 2005 r., [...] z dnia 12 lipca 2007 r., [...] z dnia 2 września 2009 r.
Kolegium odwołując się do przedłożonego przez inwestora raportu oddziaływania na środowisko wskazało, że całość instalacji składała się będzie z następujących elementów ("budynków i obiektów"): 4 obiektów o powierzchni hodowlanej każdego obiektu 2 088 m˛, a także obiektów towarzyszących: placów utwardzonych i ciągów komunikacyjnych, łącznika obiektów hodowlanych, wagi paszowej, wagi samochodowej, silosów paszowych o pojemności 24 Mg [ton] każdy, agregatu prądotwórczego o mocy do ok. 120 kW, zbiornika na ścieki socjalno-bytowe, zbiornika na ścieki technologiczne, zbiorników na gaz płynny o poj. Do 6 400 l, "konfisaktora" i studni.
Działalność przedmiotowej instalacji wiązała się będzie z odchowem piskląt kur nioski reprodukcyjnej, z hodowlą na ściółce – o maksymalnej (łącznie) obsadzie na całej fermie w liczbie 75 168 szt. (300,672 DJP); tereny znajdujące się w najbliższym bliższym otoczeniu przyszłej instalacji – fermy drobiu, to obszary charakterystyczne dla krajobrazu rolniczego: najbliższe otoczenie terenu inwestycji od północy stanowi od północy działka nr [...], na której znajduje się droga, z której będzie odbywał się wjazd na przedmiotową działkę; dalej za droga rozciągają się tereny leśne i rolnicze; od strony wschodniej teren inwestycji przylega do działki nr [...] będącej w znacznej części gruntami rolnymi, a w części południowej niewielkim terenem leśnym; dalej na wschód rozciągają się tereny rolne; od strony południowej teren inwestycji przylega do działki nr [...], na której znajduje się droga gruntowa, a za tą drogą rozciągają się łąki, pastwiska i tereny leśne; od strony zachodniej działka objęta wnioskiem przylega do działki nr [...], która stanowi grunty rolne; dalej na zachód rozciągają się tereny rolnicze; działka nr ewid.[...] objęta zamierzeniem inwestycyjnym znajduje się w obrębie terenu oznaczonego na rysunku planu miejscowego symbolami R, MN i w nieznacznej części symbolem RL; dla terenów oznaczonych symbolem R przewidziano przeznaczenie pod uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, dozwolona jest lokalizacja zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej; budynków mieszkalnych jako uzupełnienie przeznaczenia podstawowego. z możliwością lokalizacji nieuciążliwych zakładów rzemieślniczych oraz nieuciążliwych usług stanowiących uzupełnienie przeznaczenia podstawowego; dla terenów oznaczonych symbolem MN przewidziano przeznaczenie zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z możliwością lokalizacji nieuciążliwych usług stanowiących uzupełnienie przeznaczenia podstawowego; dla terenów oznaczonych symbolem RL pod lasy w rozumieniu ustawy o lasach.
Kolegium zaznaczyło, że w takim stanie faktycznym należało dokonać wnikliwej analizy zgodności planowanej inwestycji z podstawowym przeznaczeniem terenu oznaczonym symbolem R, gdyż praktycznie cała inwestycja będzie się mieścić na takim terenie. W tym względzie organ odwoławczy zgodził się z Burmistrzem co do negatywnej oceny możliwości realizacji inwestycji na terenie R. Podobnie organ odwoławczy podzielił zdanie organu I instancji, że działalność związana z odchowem piskląt kury nioski reprodukcyjnej jest działalnością typowo rolniczą jako jej dział specjalny. Obiekty przeznaczone do odchowu piskląt kury nioski są zabudowaniami związanymi z tą działalnością, a zatem zabudowaniami rolniczymi, które mogłyby być realizowane na terenach oznaczonych w planie miejscowym symbolem R, przy jednoczesnym zakazie lokalizacji takich obiektów na terenach oznaczonych w planie miejscowym symbolami MN i RL.
Kolegium podniosło jednak, że słusznie organ I instancji zauważył, że w planie miejscowym ustalona jest funkcja terenu oznaczona symbolem RU, dla której przewidziano zabudowę związaną z urządzeniami produkcji rolnej, hodowli oraz obsługi gospodarki rolnej. Wobec tego organ odwoławczy stwierdził, że ze względu na wyodrębnienie w planie miejscowym terenów specjalnych RU, na których mogą być sytuowane obiekty związane z produkcją rolną i hodowlaną, to w tym właśnie przeznaczeniu mieszczą się obiekty do odchowu piskląt kury nioski reprodukcyjnej – "jako obiekty związane z hodowlą rolną". Kolegium uznało, że przeznaczenie terenu specjalnie pod przemysłową działalność rolniczą, w tym hodowlaną, wyklucza możliwość sytuowania obiektów związanych z taką działalnością na terenach oznaczonych innymi symbolami.
Ponadto organ odwoławczy zauważył, że przedmiotowa inwestycja znajduje się na obszarze Złotogórskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, który obejmuje powierzchnię 310 km˛ (str. 19 raportu), zaś tereny zlokalizowane w najbliższym otoczeniu przyszłej instalacji, to tereny charakterystyczne dla krajobrazu rolniczego; najbliższe otoczenie terenu inwestycji to tereny leśne i rolnicze, łąki i pastwiska. Stąd też organ odwoławczy zauważył, że inwestycja nie kwalifikuje się do zastosowania do niej zakazu wprowadzonego w rozdziale VI "§ 8 ust. 2 pkt 1" planu miejscowego, jednakże zaznaczył, że w rozdziale tym jednoznacznie wskazano, iż na obszarze chronionego krajobrazu obowiązują nakazy i zakazy, stanowiące zasady zagospodarowania konieczne do zapewnienia ochrony terenów posiadających walory wypoczynkowe i krajobrazowe przed ich niszczeniem bądź utratą tych walorów. W tym względzie organ zauważył, że w § 8 ust. 1 pkt 1.1, dotyczącym zakresu przemysłu, urbanizacji i budownictwa zaznaczono, że "obowiązuje zakaz budowy nowych i rozbudowy istniejących obiektów, powodujących zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby lub też uciążliwych dla otoczenia jako źródło hałasu i wydzielania odrażających woni".
Kolegium podniosło, że planowane przedsięwzięcie przewidujące miejsce dla 75 168 sztuk do hodowli piskląt kury nioski reprodukcyjnej, niewątpliwie wiąże się z budową obiektów na skalę produkcyjną i przemysłową, na uzasadnienie czego organ odwołał się do przepisu pkt 6 załącznika nr I do Dyrektywy Rady Unii Europejskiej 96/61/EC z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli, w którym zdefiniowano fermy przemysłowe jako instalacje do intensywnej hodowli drobiu wyposażone w więcej niż 40 000 miejsc dla drobiu. Zdaniem organu, o tym, że planowana inwestycja dotyczy działalności polegającej na hodowli drobiu na skalę produkcyjną, masową, przemysłową, niezbicie i w sposób oczywisty świadczy rozmiar inwestycji opisany w raporcie i przybliżony w wcześniej w uzasadnieniu tej decyzji.
Następnie Kolegium stwierdziło, że planowane przedsięwzięcie będzie źródłem zorganizowanej i niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz źródłem emisji technologicznej i pomimo przyjętych rozwiązań techniczno- technologicznych przedmiotowa ferma będzie źródłem emisji substancji odorowych, powstających podczas chowu w wyniku rozkładu produktów przemiany materii zwierząt.
W tym względzie organ zaznaczył przede wszystkim, że źródłem ciągłej emisji odorów do powietrza będą systemy wentylacyjne. Również odwołując się do treści raportu (str. 50), organ odwoławczy wskazał na to, że zasadniczo wielkość emisji związków odorotwórczych będzie niewielka i nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska, jednak może być uciążliwa z uwagi na koncentrację zapachu. Kolegium zgodziło się z inwestorem, że w polskim systemie prawnym – tak w przepisach prawa krajowego, jak i unijnego – nie ma obecnie określonych standardów, jakim powinny odpowiadać substancje zapachowe, jednakże kwestia rozważaną przez organ była okoliczność samego występowania woni (odorów), a nie ich standardy.
Ponadto organ II instancji wskazał na inne źródła emisji (zorganizowanej i niezorganizowanej) zanieczyszczeń do powietrza (z systemów wentylacyjnych), spalin (z obsługi komunikacyjnej) oraz hałasu (z wentylatorów, poprzez ściany z budynków inwentarskich, a także z kontenera agregatu prądotwórczego).
Wobec tego organ II instancji uznał, że planowana inwestycja ze względu na swój przemysłowy charakter jest niezgodna z postanowieniami planu miejscowego, zawartymi w rozdziale VI, § 8 ust. 1 pkt 1.1. – a to ze względu na przewidywane zanieczyszczanie powietrza, uciążliwe dla otoczenia źródło hałasu i wydzielanie odrażających woni. Organ odwoławczy stwierdził w takiej sytuacji, że z całą pewnością hodowla zwierząt na skalę przemysłową nie będzie obojętna dla jakości i warunków życia ludzi mieszkających w bliskim sąsiedztwie fermy, głównie za sprawą uciążliwych odorów oraz hałasu. W tym względzie podniósł, że tereny tam położone posiadają walory wypoczynkowe i krajobrazowe, a zgodnie z planem miejscowym należy dołożyć wszelkich starań, by je ochronić przed niszczeniem bądź utratą tych walorów.
Nadto organ II instancji zwrócił uwagę na inne postanowienia planu miejscowego, które dodatkowo eliminują możliwość budowy obiektów do odchowu piskląt kury nioski na terenach oznaczonych symbolem R. W tym względzie organ odwoławczy wskazał na to, że zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 lit. b planu miejscowego, na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem R obowiązuje m.in. zasada i zagospodarowania terenu, zgodnie z którą "zabudowa działki obiektami budowlanymi realizowanymi w zakresie planowanego przeznaczenia terenu odbywać się musi z uwzględnieniem warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz ustaleń niniejszej uchwały dotyczących terenów oznaczonych symbolem MR".
Ponadto podkreślił, że zgodnie z § 11 ust. 1 lit. d planu gabaryty i charakter nowych obiektów muszą stanowić kontynuację formy architektonicznej i charakteru zabudowy w odniesieniu do obiektów zrealizowanych bądź realizowanych w sąsiedztwie. W tym kontekście organ podniósł, że planowana inwestycja winna stanowić kontynuację nie tylko co do formy architektonicznej, ale również co do charakteru zabudowy w odniesieniu do obiektów sąsiednich. Rozwijając tę myśl, Kolegium stwierdziło, że jeżeli zrealizowane lub realizowane obiekty sąsiednie mają jedynie charakter budynków inwentarskich rodzinnego gospodarstwa rolnego, to planowana inwestycja też powinna mieć taki charakter dla zrealizowania zasady określonej w § 11 ust. 1 lit. d planu miejscowego, stąd też zabudowania rolnicze służące do przemysłowej produkcji zwierzęcej mogłyby zostać usytuowane wyłącznie w sąsiedztwie zabudowań o takim właśnie charakterze. Posiłkowo organ powołał się w tym względzie również na sporządzoną w sprawie opinię mgr. inż. M. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 30 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Po [...] oddalił skargę B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2018 r.
Uzasadniając powyższe stanowisko Sąd I instancji zauważył, że działka nr [...] znajduje się w obrębie terenu oznaczonego na rysunku planu miejscowego symbolem R i MN oraz w nieznacznej części symbolem RL (§ ust. 1 planu miejscowego). Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że inwestor zamierza zrealizować swoje przedsięwzięcie zasadniczo w całości na tej części działki, która w planie miejscowym oznaczona jest symbolem R, który oznacza tereny przeznaczone pod uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, z dozwoloną lokalizacją zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Teren MN dotyczy zaś przeznaczenia pod zabudowę jednorodzinną z możliwością lokalizacji nieuciążliwych usług stanowiących uzupełnienie przeznaczenia podstawowego.
Z kolei dla terenów oznaczonych symbolem RL przewidziano przeznaczenie pod lasy. Planowana przez skarżącego inwestycja w sposób oczywisty nie może powstać na terenie oznaczonym symbolem MN ora RL, bowiem nie jest to działalność usługowa i nie może stanowić uzupełnienia funkcji dla zabudowy jednorodzinnej.
Z uwagi na wyraźne wprowadzenie w planie przeznaczenia terenów oznaczonych symbolem R i RU, nie jest możliwe uznanie, że taka sama zabudowa, jak przewidziana dla terenów oznaczonych RU (pod zabudowę związaną z urządzeniami produkcji rolnej, hodowli oraz obsługi gospodarki rolnej), może być realizowana na terenach oznaczonych symbolem R. Przyjęty sposób oznaczenia terenów w planie miejscowym wyraźnie wskazuje na to, że produkcja rolnicza (produkcja zwierzęca) o charakterze przemysłowym nie została przewidziana na terenach oznaczonych symbolami R czy MR.
Sąd I instancji podniósł, że odchów piskląt kury nioski reprodukcyjnej jest działalnością typowo rolniczą. Mając na względzie, że plan miejscowy przewiduje tereny przeznaczone pod działalność rolniczą należało przyjąć, iż przedsięwzięcia dotyczące działalności typowo rolniczej mogą być usytuowane tylko na tych terenach, a nie na terenach przeznaczonych pod zabudowę związaną z szeroko pojętą działalnością gospodarczą. Co więcej, plan różnicuje również te tereny, gdyż tereny przeznaczone na prowadzenie działalności rolniczej oznaczone są symbolami: R, RO RL, R/RL, MR, MRJ i R, przy czym tereny oznaczone symbolem RU są specjalnie przeznaczone pod zabudowę związaną z urządzeniami produkcji rolnej, hodowli oraz obsługi gospodarki rolnej.
W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaaprobował stanowisko organu, że tylko w przypadku terenów oznaczonych tymi symbolami można sytuować obiekty związane z działalnością rolniczą, po spełnieniu innych warunków określonych w planie miejscowym – np. kontynuacji funkcji zabudowy i charakteru nowych obiektów z już istniejącymi w sąsiedztwie (§ 11 ust. 1 lit. d planu miejscowego). Wobec tego sytuowanie obiektów inwentarskich do chowu piskląt kury nioski reprodukcyjnej na terenie oznaczonym symbolem R jest niedopuszczalne.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł B. J., zaskarżając go w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt III OSK [...], uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego możliwość wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzależniona jest od istnienia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami planu miejscowego. W przedmiotowej sprawie organy i Sąd I instancji jednoznacznie stwierdziły, że całość planowanej inwestycji ma być zrealizowana na tej części działki nr [...], która w planie oznaczona jest symbolem R, to ustalenia odnośnie tego przeznaczenia, zawarte w § 12 ust. 1 lit. b planu miejscowego są dla rozstrzygnięcia tej sprawy kluczowe w kontekście oceny zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. planu symbol R oznacza uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, dozwoloną lokalizacją zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów, że planowane zamierzenie jest działalnością typowo rolniczą.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do 12 ust. 1 lit. b planu miejscowego określającego warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów produkcji rolniczej i leśnej na terenie oznaczonym na rysunku symbolem R obowiązują następujące ustalenia: zabudowa działki obiektami budowlanymi realizowanymi w zakresie planowanego przeznaczenia terenu odbywać się musi z uwzględnieniem warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz ustaleń dotyczących terenów oznaczonych symbolem MR.
Planowane przedsięwzięcie polegające na budowie obiektów do odchowu piskląt kury nioski reprodukcyjnej z infrastrukturą towarzyszącą, na działce nr [...] mieści się w pojęciu zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Z tego powodu analizując szczegółowe ustalenia terenu oznaczonego w planie symbolem R nie można zgodzić się, iż w planie nie została dopuszczona realizacja planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie przedmiotowego przedsięwzięcia. Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie, powtórzył za organem, że planowane przedsięwzięcie może być tylko realizowane na terenie oznaczonym symbolem RU. Ten pogląd nie został w żaden sposób uzasadniony w zaskarżonym wyroku. Nie znajduje uzasadnienia w treści przedmiotowego planu miejscowego pogląd, że skoro na obszarze oznaczonym symbolem RU dopuszczalny jest dany zakres zagospodarowania (w tym zabudowy), to automatycznie powoduje to brak możliwości podobnego zagospodarowania na innych obszarach tego planu mimo, że treść planu miejscowego nie zawiera takich ograniczeń.
W sprawie nie zostały udowodnione przesłanki zawarte w ustaleniach ogólnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym § 8 ust. 1 pkt 1 ppkt 1 tego planu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji) oraz zawarte w § 12 ust. 1 pkt 1 lit. b planu. Powyższe prowadzi do wniosku, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w sposób co najmniej przedwczesny przyjął, że realizacja planowanego przedsięwzięcia jest niezgodna z prawem miejscowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należy uwzględnić okoliczność, że sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...], oddalił skargę na zaskarżoną decyzję, jednakże wyrok powyższy został uchylony prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt III OSK [...].
W myśl art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przez co rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania. Ponownie rozpatrując sprawę Sąd pierwszej instancji rozpoznaje zarzuty skargi w zakresie określonym w art. 134 P.p.s.a., a więc ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego rozstrzygając w granicach danej sprawy i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Mając na względzie powyższą regulację wskazać należy, że w świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt III OSK [...], obowiązkiem Sądu w niniejszej sprawie było rozstrzygniecie, czy planowane przedsięwzięcie jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
Odnosząc się do tak postawionej kwestii, zauważyć należy, że inwestor zamierza zrealizować swoje przedsięwzięcie zasadniczo w całości na tej części działki, która w planie miejscowym oznaczona jest symbolem R, który oznacza tereny przeznaczone pod uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, z dozwoloną lokalizacją zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Teren MN dotyczy zaś przeznaczenia pod zabudowę jednorodzinną z możliwością lokalizacji nieuciążliwych usług stanowiących uzupełnienie przeznaczenia podstawowego. Z kolei dla terenów oznaczonych symbolem RL przewidziano przeznaczenie pod lasy. Inwestycja skarżącego w sposób oczywisty nie może powstać na terenie oznaczonym symbolem MN ora RL, ponieważ nie jest to działalność usługowa i nie może stanowić uzupełnienia funkcji dla zabudowy jednorodzinnej.
Skarżący nie zaprzecza temu w żadnej mierze, a przy tym planuje lokalizację przedsięwzięcia na części działki objętej przeznaczeniem określonym symbolem R. Dlatego rozważanie wymagała dopuszczalność lokalizacji przedmiotowej inwestycji na działce oznaczonej w planie miejscowym symbolem R. Zgodnie z § 2 ust. 1 powyższego planu symbol R oznacza uprawy polowe i ogrodnicze z prawem zabudowy, dozwoloną lokalizacją zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów, że planowane zamierzenie jest działalnością typowo rolniczą.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do 12 ust. 1 lit. b planu miejscowego określającego warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów produkcji rolniczej i leśnej na terenie oznaczonym na rysunku symbolem R obowiązują następujące ustalenia: zabudowa działki obiektami budowlanymi realizowanymi w zakresie planowanego przeznaczenia terenu odbywać się musi z uwzględnieniem warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz ustaleń dotyczących terenów oznaczonych symbolem MR.
Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt III OSK [...], planowane przedsięwzięcie polegające na budowie obiektów do odchowu piskląt kury nioski reprodukcyjnej z infrastrukturą towarzyszącą, na działce nr [...] mieści się w pojęciu zabudowy rolniczej i urządzeń infrastruktury technicznej. Z tego powodu analizując szczegółowe ustalenia terenu oznaczonego w planie symbolem R nie można zgodzić się, iż w planie nie została dopuszczona realizacja planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie przedmiotowego przedsięwzięcia
Ponieważ ocena powyższa wiąże Sąd w niniejszej sprawie uznać należało, że zarówno decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 8 września 2017 r. znak [...], jak i zaskarżona decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze były wadliwe, gdyż nie zasadnie przyjęto w nich, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądzając zwrot uiszczonego wpisu.