Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 października 2013 r. D.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 19 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Od dnia 12 lutego 2014 r. do 4 sierpnia 2014 r. postępowanie sądowoadministracyjne pozostawało zawieszone ze względu na postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczące przepisów mających zastosowanie w sprawie.
Pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. D.C. wskazała, iż oczekuje na ustalenie prawa do zasiłku dla opiekuna, a organ rozstrzygnięcie sprawy uzależnił od zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego (w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego).
Wskazując na powyższe D.C. cofnęła skargę na decyzję z dnia 19 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze, że D.C. cofnęła skargę, a jej cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, postanowił jak w sentencji postanowienia.
/-/ J. Szaniecka