Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta zaopiniował negatywnie projekt podziału nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], ark. 9, obręb S. Wniosek o wydanie opinii o przedłożonym wstępnym projekcie podziału nieruchomości złożyli jego współwłaściciele H.M., K.M. i P.M.
Z uzasadnienia postanowienia organu I instancji wynikało, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie oznaczonym według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. P., zatwierdzonego w dniu 06 grudnia 1994r. uchwałą nr X/58/II/94 Rady Miejskiej P., symbolem III.OR1.m4*3. Symbol ten oznacza teren zabudowy mieszkaniowej o różnym stopniu intensywności zabudowy, w rejonie o przewadze funkcji osadnictwa rolniczego w strefie III peryferyjnej – ekstensywnego zagospodarowania rolniczego, mieszkaniowego i rekreacyjnego. Dla tego terenu, zgodnie ze wskazanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, istnieje możliwość zabudowy mieszkaniowej przy wielkości działek powyżej 2000 m2. Przedstawiony plan podziału nieruchomości nie odpowiadał tym wymaganiom.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożyli wnioskujący właściciele K.M., P.M. i H.M.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...]r. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ II instancji podniósł, że mimo iż zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskazuje jedynie na zalecaną wielkość działek i nie określa wymiarów kategorycznie, to w tym przypadku uznać należało, że proponowana przez odwołujących się wielkość, tj. [...]m2 i [...]m2 znacznie odbiegają od wskazań planu.
Wobec powyższego, organ wykluczył możliwość pozytywnego zaopiniowania proponowanego planu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli K. i H.M. oraz P.M., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zatwierdzenia propozycji podziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się uzasadniona, choć z innych względów niż podane w jej uzasadnieniu. Zgromadzony w postępowaniu przed organami obu instancji materiał dowodowy nie daje odpowiedzi na pytanie, czy opinia o zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego w formie postanowienia (art. 93 ust. 4 i 5 ustawy) została wydana w toku postępowania o podział nieruchomości, czy też w odrębnym postępowaniu, którego przedmiotem jest zaopiniowanie proponowanego podziału. Utrwalony w orzecznictwie pogląd jednoznacznie wskazuje, że taka opinia może być wydana jedynie w toku postępowania o podział nieruchomości (por. uchwała NSA z 01 marca 1999r. sygn. OPK 1/99 – ONSA 1999/3/84). Treść art. 93 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie daje podstaw do przyjęcia, by postanowienie w przedmiocie opinii dotyczącej projektu podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zapadało w toku postępowania odrębnego od tego, którego przedmiotem jest podział nieruchomości.
Wyjątkiem od tej reguły jest opinia projektu podziału w postępowaniu prowadzonym przez sąd powszechny, z tym zastrzeżeniem, że nie wydaje się wówczas postanowienia. Nie jest zatem dopuszczalne prowadzenie postępowania zmierzającego do zaopiniowania proponowanego podziału nieruchomości w celu ułatwienia wnioskodawcy decyzji, co do tego czy celowe jest domaganie się wszczęcia postępowania o podział nieruchomości. Wydanie postanowienia opiniującego zgodność podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w takiej sytuacji nie znajduje podstawy ani w art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ani w żadnym innym przepisie prawa.
W sprawie niniejszej nie jest jasne, czy wniosek skarżących o wydanie opinii złożony został w toku prowadzonego już postępowania o podział nieruchomości, czy też złożono go jedynie celem uzyskania informacji o dopuszczalności przyszłego podziału. W drugim przypadku wydanie postanowienia opiniującego byłoby niedopuszczalne.
Niewyjaśnienie tej okoliczności wyklucza ocenę prawidłowości postępowania organów obu instancji.
Wobec powyższego należało uchylić zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 152 powyższej ustawy we wyroku określono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.
/-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ J.Szaniecka
MarK