Uzasadnienie
Decyzją z 2 października 2017 r., nr [...], Starosta [...] odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na wykreśleniu informacji o dzierżawie działek nr [...], [...], [...], [...] i 432 położonych w obrębie C., gmina L., przez H. K..
W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, że właściciele przedmiotowych działek - J. i R. J. pismem z 14 czerwca 2017 r. złożyli wniosek o wykreślenie z ewidencji gruntów informacji o ich dzierżawie H. K.. Pismem z 28 czerwca 2017 r. wezwano J. J. o przedłożenie dowodu na skutecznym rozwiązaniu umowy dzierżawy. Wnioskodawczyni 7 sierpnia 2017 r. złożyła pismo z 30 grudnia 2015 r. adresowane do dzierżawcy - H. K., w którym wypowiada ze skutkiem natychmiastowym umowę dzierżawy. Ponadto wnioskodawczyni dołączyła postanowienie Sądu Okręgowego w P. Wydział [...] z 21 listopada 2016 r., sygn. akt. [...], oddalające wniosek H. K. o wpis prawa dzierżawy w księdze wieczystej nr [...] H. K., na wezwanie organu o złożenie wyjaśnień w sprawie, w piśmie z 6 września 2017 r. oświadczył, że umowa dzierżawy zawarta 3 stycznia 2014 r. w formie pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym nadal trwa i jest wykonywana i nie została rozwiązana za porozumieniem stron.
Organ I instancji uznał, że dokumenty i wyjaśnienie przesłane przez J. J., w tym orzeczenia sądowe, nie stanowią o ustaniu stosunku dzierżawy i jednoznacznym ustaleniu, że umowa dzierżawy wygasła, zwłaszcza że dzierżawca nie zgadza się z jej wypowiedzeniem. Ponadto organ wskazał, że przesłane przez wnioskodawczynię dokumenty nie są dokumentami przewidzianymi przez ustawodawcę do aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.
Nie godząc się z powyższą decyzją odwołanie od niej złożyli J. i R. J., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej Inspektor Wojewódzki) w P. decyzją z [...] 2017 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że sposób i tryb wprowadzania zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy z dnia, 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101) zwanej dalej "ustawą", oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2016 poz. 1034 z późn. zm.) zwanego dalej "rozporządzeniem".
Organ przytoczył treść przepisów mających znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia. Wskazał, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Wyjaśnił, że ewidencja gruntów i budynków odzwierciedla stan nieruchomości w oparciu o określone dokumenty. Z uwagi na techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków ustawodawca wskazał dokumenty, z których powinny wynikać zmiany danych ewidencyjnych, aby możliwe było ich ujawnienie w ewidencji, o czym stanowi § 12 ust. 1 rozporządzenia z 2001 r.
Inspektor Wojewódzki następnie wskazał, że zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, w ewidencji gruntów i budynków dla działek o numerach [...], [...], [...], [...] i [...] położonych w obrębie C., gmina L., stanowiących współwłasność R. J. i J. J., ujawniony jest H. K. jako dzierżawca przedmiotowych nieruchomości. H. K. został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków jako dzierżawca wymienionych działek - na podstawie umowy dzierżawy zawartej 3 stycznia 2014 r. Umowa dzierżawy zawarta została na czas oznaczony i obejmuje okres od 3 stycznia 2004 r. do 30 października 2021 r. Organ wyjaśnił, że ustawodawca w art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, w odniesieniu do umów dzierżawy przewidział, że strony mogą zawierać takie umowy "na czas oznaczony lub nie oznaczony".
Sąd Najwyższy w uchwale z 27 października 1997 r. sygn. akt [...] wskazał, że umowa pozostaje w mocy na okres, na jaki została zawarta, a wykreślenie z ewidencji gruntów dzierżawców jest możliwe dopiero po upływie tego okresu lub na zgodny wniosek stron.
Do wniosku z 14 czerwca 2017 r. o wykreślenie H. K., dzierżawcy przedmiotowych działek, z rejestru ewidencji gruntów i budynków strona dołączyła między innymi: wypowiedzenie umowy dzierżawy gruntu w C. z 30 grudnia 2015 r. adresowane do H. K. oraz postanowienie Sądu Okręgowego w P. Wydział [...] z 21 listopada 2016 r., sygn. akt. [...] oddalające wniosek H. K. o wpis prawa dzierżawy w księdze wieczystej nr [...] Ponadto w aktach sprawy znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w N., Wydział [...] z 20 października 2017 r., odrzucające wniosek H. K. o wpis w księdze wieczystej nr [...] prawa dzierżawy.
Zdaniem organu analiza zgromadzonej w sprawie dokumentacji pozwala stwierdzić, że między osobą ujawnioną jako dzierżawca a wydzierżawiającym zaistniał spór dotyczący rozwiązania umowy dzierżawy. Ocena prawidłowości wypowiedzenia zawartej umowy wykracza poza kompetencje organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie mógł dokonać zmian na podstawie wniosku J. J. - właściciela dzierżawionych działek oraz na podstawie treści doręczonego dzierżawcy pisemnego wypowiedzenia umowy, bowiem takich dokumentów jako podstaw wprowadzania zmian ewidencyjnych, nie przewiduje rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Ponadto znajdujące się w aktach sprawy postanowienie Sądu Okręgowego w P. Wydział [...] z 21 listopada 2016 r., sygn. akt. XV [...] oraz postanowienie Sądu Rejonowego w N., Wydział [...] z 20 października 2017 r., nie orzekają o rozwiązaniu umowy dzierżawy, lecz o oddaleniu wniosku H. K. o wpis w księdze wieczystej nr [...] prawa dzierżawy.
W piśmie z 27 listopada 2017 r. kierowanym do Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, pełnomocnik dzierżawcy przedmiotowych działek, oświadczył, że H. K. przekazuje czynsz dzierżawy za korzystanie z gruntu z tym, że wpłata czynszu następuje do rąk komornika ponieważ wierzytelność ta jest zajęta w sprawie egzekucyjnej prowadzonej przeciwko właścicielom (w aktach sprawy znajduje się kopia wierzytelności obciążonej czynszem dzierżawy). Ponadto pełnomocnik dzierżawcy oświadczył, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyjęcia, że umowa dzierżawy wygasła i podtrzymuje wniosek o nie wykreślanie z ewidencji gruntów dzierżawcy.
W świetle powyższego istniejąca wątpliwość co do kontynuacji umowy dzierżawy wymaga wyjaśnienia w odrębnym postępowaniu przed sądem powszechnym i dopiero wynik w postaci prawomocnego orzeczenia może być podstawą aktualizacji ewidencji.
Kończąc organ wyjaśnił, że rozumienie pojęcia aktualizacji oraz techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków wyklucza dokonywanie zmian ewidencyjnych, które nie wynikają wprost z dokumentów źródłowych, lub które powinny zostać rozstrzygnięte w drodze cywilnego sporu o własność. Organ dokonujący aktualizacji zapisów danych ewidencyjnych nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów prawnych. Przez zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie można doprowadzić do modyfikacji, czy ustalenia spornego stanu prawnego nieruchomości, ale dopiero zmiana lub ustalenie tego stanu w innym przewidzianym przez prawo trybie (np. w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym) powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków. Pochodny charakter informacji znajdujących się w ewidencji w stosunku do źródeł tych informacji wymienionych w § 12 ust, 1 pkt 1-6 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oznacza, że wszelkie zmiany danych ewidencyjnych powinny mieć charakter bezsporny.
Można to osiągnąć wyłącznie przez dokonywanie ich rejestracji w sposób przewidziany w rozporządzeniu. Obowiązek zamieszczania w ewidencji wyłącznie danych bezspornych wyklucza samodzielne rozstrzyganie przez organ rejestrujący wszelkich kwestii związanych z prawem do nieruchomości.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli J. J. i R. J..Do skargi załączyli pozew do Sądu Rejonowego Wydziału cywilnego w N. oraz 4 załączniki, zdaniem skarżących świadczące o uporczywych wpisach w ewidencji ich nieruchomości w Chmielinku mimo czterech wyroków sadów o nieważności umowy dzierżawy i braku prawa wpisu jej w księdze wieczystej gruntu. Zdaniem skarżących organy nie dokonały oceny faktów i dokumentów jakie złożyli na okoliczność, że dzierżawa jest nieistniejąca i wymówiona. Podniesiono, że H. K. mimo zapisu w umowie dzierżawy par.3.2 wiedział, że działka nr [...] jest już odrolniona pod wydobycie kruszywa, a par.4 mówi o utrzymaniu nieruchomości w należytym stanie i używać jej zachowując staranność w uprawie i chronić przez degradacją. H. K. pobierał plony i dopłaty sięgające ponad 126 tys. zł, ziemię zdegradował, a skarżący wzywani są do zapłaty podatku rolnego. Ponadto, z postanowienia Sądu Odwoławczego wynika, że skarżący sprawę wygrali i powinni wszcząć kroki prawne, co uczynili wnosząc pozew o wydanie nieruchomości z datą 5 grudnia 2017 r.
Skarżący wnieśli o unieważnienie zaskarżonej decyzji oraz o wypłatę odszkodowania w wys. [...] zł. za bezprawne wpisy w wydawanych wypisach ewidencyjnych ich gruntów.
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutu nie umożliwienia skarżącej możliwości zapoznania się z aktami sprawy organ podniósł, że przed wydaniem decyzji zgodnie z art. 10 k.p.a. zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. J. J. 27 listopada 2017 r. z możliwości tych skorzystała i przybyła do siedziby organu gdzie zapoznała się z aktami sprawy i co sama potwierdziła w oświadczeniu, które podpisała.
Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2018 r. skarżąca J. J. podtrzymała skargę i jej argumentację.
Uczestnik postępowania H. K. wniósł o oddalenie skargi podzielając stanowisko organów administracji. Podniósł, że umowa dzierżawy nadal obowiązuje, a z wnioskiem o jej ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków wystąpił w momencie, gdy komornik przesłał pismo, z którego wynikało, że należny czynsz ma wpłacać na konto kancelarii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z [...] 2017 r., nr [...], zostały wydane z poszanowaniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania.
Powyższe rozstrzygnięcia wydane zostały na skutek wniosku skarżących o aktualizację ewidencji gruntów i budynków odnoszącą się do działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] położonych w obrębie C., gmina L.. Wniosek skarżących dotyczył usunięcia wpisu umowy dzierżawy tych działek oraz ujawnienia osoby dzierżawcy.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2101) - dalej: "ustawa" oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1034) - dalej: "rozporządzenie z 2001 r."
W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 2 ust. 8 ustawy ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władający tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ewidencja gruntów i budynków odzwierciedla stan nieruchomości w oparciu o określone dokumenty.
Zgodnie z treścią art. 20 powołanej ustawy ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właścicieli nieruchomości oraz informacje dotyczące umów dzierżawy, jeżeli od wykazania takich informacji w ewidencji gruntów i budynków uzależnione jest nabycie praw wynikających z przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, a także z przepisów o rozwoju obszarów wiejskich (art. 20 ust. 2 pkt 1 i 6).
Z powyższych regulacji wynika, że ewidencja gruntów i budynków zawiera dane o charakterze przedmiotowym - obejmujące opisowe i graficzne informacje o gruntach, budynkach i lokalach, bez względu na osobę właściciela oraz dane podmiotowe - obejmujące informacje o osobach fizycznych i prawnych oraz jednostkach organizacyjnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki i lokale lub ich części.
Do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi.
Na podstawie art. 24 ust. 2a ustawy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:
- 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:
- a) przepisów prawa,
- b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,
- c) materiałów zasobu,
- d) wykrycia błędnych informacji;
- 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art: 20 ust: 2 pkt L lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania
Ustawa w art. 24 ust 2b stanowi ponadto, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:
- 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
- a) przepisów prawa,
- b) wpisów w księgach wieczystych,
- c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
- d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
- e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
- f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. I ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
- g) wpisów w innych rejestrach publicznych.
- h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;
- 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Zgodnie z art. 24 ust. 2c ustawy odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.
W ślad za ustawą, w § 11 rozporządzenia z 2001 r. przewidziano, że w ewidencji wykazuje się także dane o gruntach, które są przedmiotem umów dzierżawy, oraz o dzierżawcach tych gruntów, zgłaszanych do ewidencji w związku z przepisami art. 28 ust. 4 pkt 1, art. 38 pkt 1 oraz art. 117 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2016 r. poz. 277) lub z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1613).
Z uwagi na techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji, zarówno w ustawie jak i w przepisach rozporządzenia z 2001 r., przewidziano sformalizowaną procedurę dokonywania zmian we wpisach. Wpisy w ewidencji gruntów i budynków mają bowiem istotne znaczenie dla interesów wpisanych tam osób, a ustawodawca obwarował możliwość dokonywania zmian w ewidencji warunkami, bez spełnienia których dokonywane czynności materialno-techniczne są nieważne.
Zgodnie z § 12 rozporządzenia z 2001 r. prawa osób do gruntów uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądowych; umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali; ostatecznych decyzji administracyjnych; dyspozycji zawartych w aktach normatywnych; umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2, a to oznacza, że przedmiotowe działki podlegają przytoczonym przepisom rozporządzenia. Skoro prawo dzierżawy H. K. podlegało ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków z mocy wyżej przytoczonych przepisów, zmiana (wykreślenie) wcześniej dokonanego wpisu mogła zostać dokonana na podstawie wymienionych powyżej dokumentów.
Sąd podziela stanowisko organów, iż skarżący nie przedłożyli dokumentu, z którego wynikałoby, że umowa dzierżawy zawarta w dniu 3 stycznia 2014 r. została przez nich skutecznie rozwiązana i na datę zgłoszenia wniosku o wykreślenie z ewidencji już nie obowiązywała. Prawidłowo oceniono, że postanowienie Sądu Okręgowego Wydział [...] z dnia [...] 2016 r., sygn. akt [...], nie stanowi o unieważnieniu tej umowy, lecz wyłącznie o braku podstaw do ujawnienia dzierżawcy w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowych działek gruntu okoliczności oddania gruntu w dzierżawę oraz prawa dzierżawcy. Prowadząc postępowanie organ I instancji, mając na uwadze ciążące na nim obowiązki wyjaśnienia stanu faktycznego, zwrócił się do dzierżawcy o zajęcie stanowiska w sprawie, a ten nie wyraził zgody na wykreślenie wpisu jego praw. Ustalono również, że dzierżawca nie wyraża zgody na wcześniejsze rozwiązanie umowy, która zawarta została na okres od 1 stycznia 2014 r. do 30 października 2021 roku.
Wyjaśnić należy, że organ dokonujący aktualizacji zapisów ewidencyjnych nie ma kompetencji do rozstrzygania sporów prawnych dotyczących istnienia bądź - nie umowy dzierżawy gruntów. Przyjmuje się bowiem zgodnie, że przez zmiany w ewidencji nie można doprowadzić do modyfikacji, czy ustalenia prawnego stanu spornego do nieruchomości, a dopiero zmiana lub ustalenie tego stanu w innym, przewidzianym prawem trybie (np. w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym) może znaleźć odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych nie wpływa na treść prawa własności, ale jedynie ujawnia treść dokumentów dostępnych organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków, przy czym strony mają możliwość dochodzenia swoich praw w postępowaniu przed sądem powszechnym, które jak wynika z akt sprawy skarżący zainicjowali. Poza zakresem niniejszej sprawy pozostają kwestie związane z odrolnieniem części gruntów rolnych i zamiarem wydobywania kruszywa.
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.