Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 września 2018 r. M. M. zaskarżył decyzję Prezydenta Miasta (zwanego dalej "Prezydentem") z dnia [...] 2018 r., [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Pismo to zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a złożono je za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (k. 3 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 15 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu polecił wezwać Prezydenta (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w P., [...]) do nadesłania kompletnych akt administracyjnych. Wezwanie wykonano przez wysłanie pisma z dnia 22 października 2018 r. (k. 1, 8 i 9 akt sądowych).
Przy piśmie z dnia 24 października 2018 r. Prezydent (z upoważnienia Kierownik Filii [...] w P., Filia [...]) nadesłał akta sprawy (k. 9 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2018 r. Sąd odrzucił skargę M. M. wyjaśniając, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Sąd zaznaczył, że w okolicznościach sprawy ma to takie znaczenie, iż skarżący będzie mógł wnieść skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która zostanie wydana po rozpoznaniu jego odwołania (które złożył). Nie można natomiast skargą zaskarżyć bezpośrednio decyzji pierwszoinstancyjnej (k. 13-15 akt sądowych).
Na powyższe postanowienie M. M. wniósł osobiście sporządzone pismo zatytułowane "zażaleniem", w którym wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie sprawy, względnie przekazanie sprawy do właściwego organu (k. 22 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Na wstępie konieczne jest przedstawienie pewnego wyjaśnienia o charakterze proceduralnym. Otóż wysyłając do M. M. postanowienie z dnia 7 grudnia 2018 r. omyłkowo do koperty włączono pismo przewodnie (datowane na 18 grudnia 2018 r.) zawierające druk pouczenia o zażaleniu, gdy tymczasem od postanowienia z dnia 7 grudnia 2018 r. przysługiwała skarga kasacyjna (k. 16 akt sądowych).
Powyższa pomyłka w zakresie druku o pouczeniu nie otwiera jednak skarżącemu możliwości wniesienia osobiście środka zaskarżenia od postanowienia Sądu odrzucającego skargę.
Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od postanowienia, takie jak wydano 7 grudnia 2018 r., przysługuje skarga kasacyjna. Sąd z tego względu potraktował wniesiony w piśmie z dnia 16 stycznia 2019 r. środek zaskarżenia jako skargę kasacyjną.
Z kolei skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarga kasacyjna złożona przez M. M. została sporządzona i podpisana – jak wynika z jej treści – przez samego skarżącego. Naruszenie warunku sporządzenia skargi kasacyjnej przez osoby kwalifikowane, o jakich mowa w art. 175 P.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie sprawy – odnosząc się do żądania M. M. "przekazania sprawy do właściwej [...] instytucji do rozpoznania" – Sąd wyjaśnia skarżącemu, że okoliczności sprawy wskazują, że nie ma on zamkniętej drogi do ewentualnego poszukiwania ochrony prawnej przed Sądem w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, którego odmówiono mu decyzją z dnia [...] 2018 r., [...]. Z akt administracyjnych wynika, że od decyzji tej złożył on odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (k. 33 akt administracyjnych), co oznacza, że jego sprawa będzie rozpatrywana przez organ odwoławczy, a w przypadku gdyby zapadła niesatysfakcjonująca dla skarżącego decyzja, będzie on uprawniony do wniesienia skargi (na decyzję Kolegium).
/-/ J. Szuma