Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił D. C. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata.
Pismem z dnia [...] marca 2021 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. poinformowała, że wyznaczyła adwokata R. G. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu.
Pismem z dnia [...] marca 2021 roku adwokat R. G. wniósł o udostępnienie akt sprawy w systemie teleinformatycznym sądu, a następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2021r. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu Ł. G. oraz upoważnił aplikanta radcowskiego A. C. do zastępowania go w przedmiotowej sprawie.
Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2021r. Przewodniczący wyznaczył termin posiedzenia niejawnego na dzień [...] kwietnia 2021r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 roku (data stempla pocztowego k.
- 58) adwokat R. G. uzupełnił wniesioną skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2021r. (data stempla pocztowego k.
- 66) adwokat R. G. wniósł o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] kwietnia 2021r.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2021r. Referendarz Sądowy oddalił wniosek adwokata R. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Adwokat R. G. wniósł sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia, zaskarżając je w całości i podnosząc szereg zarzutów przepisów postępowania szczegółowo wymienionych w punktach 1-4 petitum pisma. Wnoszący sprzeciw, w oparciu o art. 260 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez przyznanie mu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu- D. C. z urzędu, według norm przepisanych, a nieuiszczonych w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sprzeciw adwokata R. G. zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U.2018.1302, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zdaniem Sądu rozpoznającego sprzeciw, wbrew stanowisku Referendarza Sądowego, wyznaczony w sprawie pełnomocnik udzielił D. C. pomocy prawnej przed Sądem I instancji. Jak wynika bowiem z akt sprawy pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę D. C. w piśmie procesowym, nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r.- Prawo pocztowe w dniu 12 kwietnia 2021r., co należało uznać za równoznaczne z wniesieniem go do sądu na podstawie art. 83 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiotowe pismo wpłynęło do sądu już po wydaniu przez skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu merytorycznego orzeczenia w sprawie, jednakże adwokat R. G. nie może ponosić negatywnych skutków wynikających z opóźnienia w doręczeniu przesyłki pocztowej do sądu przez operatora pocztowego. Poza tym, adwokat R. G. nie był powiadomiony o wyznaczonym terminie posiedzenia niejawnego w celu rozpoznania skargi przez skład orzekający, który to termin wyznaczono z tygodniowym wyprzedzeniem.
Ponadto, nie można pominąć okoliczności, że adwokat R. G. został poinformowany o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu skarżącego D. C. w dniu [...] marca 2021r., a po upływie kilku dni (tj. w dniu [...] marca 2021r.) podjął pierwsze czynności w sprawie w postaci złożenia wniosku o udostępnienie akt sprawy (k.34), a w dniu [...] kwietnia 2021r. nadał w placówce pocztowej uzupełnienie skargi. Co więcej, adwokat złożył również wniosek o uzasadnienie wyroku (k.65-65v). Nie można zatem adwokatowi zarzucić opieszałości w podejmowaniu przez niego czynności procesowych w imieniu skarżącego D. C., tym bardziej, że już po upływie przeszło miesiąca (tj. w dniu [...] kwietnia 2021r.) od dnia poinformowania adwokata R. G. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego zostało wydane merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.Dz.U.2019.18), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: pkt 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – [...] zł, c) w innej sprawie – [...] zł.
Stosownie zaś do § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze fakt, iż przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej, należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za I instancję zgodnie z § 21 ust. 1 lit. c. podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ A. Kiersnowska-Tylewicz