Uzasadnienie
Skarżący W. i K. małżonkowie G. wnieśli o przyznania im prawa pomocy w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że proszą o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz wpisu. Argumentowali, że utrzymują się tylko ze świadczeń emerytalnych, są inwalidami II grupy. Oświadczyli, że na leki wydają łącznie ponad 500 zł miesięcznie. Opłaty za energię, wodę i gaz wynoszą około 200 zł miesięcznie, ogrzewanie – 3.000 zł na rok. Wnioskodawcy podali, że opłacenie wpisu jest dla nich poważnym utrudnieniem. Środki jakimi dysponują wystarczają jedynie na bieżące opłaty.
Z przedłożonego wniosku wynika, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, mają po 70 i 68 lat. Łączne dochody wynoszą [...] zł netto miesięcznie. Wskazali, że posiadają dom o powierzchni około [...] m² oraz działkę o powierzchni około [...] m². Nadto oświadczyli, że nie posiadają innych nieruchomości, nie mają żadnych oszczędności, ani wartościowych przedmiotów.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 w zw. z art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z oświadczeń zawartych we wnioskach o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa wnioskodawców upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia i zwolnienia ich od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości. Mając na uwadze wysokość miesięcznych dochodów oraz podeszły wiek ograniczający zdolności zarobkowe skarżących, stan ich finansów nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych nawet w części. Zapewnione zostanie w ten sposób przysługujące skarżącym konstytucyjne prawo do sądu.
Przedstawiona przez wnioskodawców sytuacja finansowa wskazuje, że nie mają też możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska