Uzasadnienie
Pismem, które do Urzędu Miasta P. wpłynęło w dniu (...) września 2015 r., "A" Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego..
Wnioskiem, datowanym na dzień 12 stycznia 2016 r., a złożonym na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 13 stycznia 2016 r., "B" Sp. z o.o. z siedzibą w P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi Spółki "A" na opisaną powyżej uchwałę Rady Miasta w Poznaniu w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że Spółka jest współwłaścicielem w udziale 3300/3600 nieruchomości, której współwłaścicielem jest skarżąca Spółka, a leżącej na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego będącym przedmiotem skargi. Akt ten dotyczy praw i obowiązków wnioskodawcy, bowiem jego zapisy Spółka musi uwzględniać przy planowanych inwestycjach. Uchylenie przez sąd niektórych postanowień planu może wpłynąć na zakres dysponowania przez wnioskodawcę nieruchomością i realizowane na niej inwestycje.
Uczestniczący w rozparwie prokurent skarżącej Spółki wniósł o nieuwzględnienie wniosku. Prokurent potwierdził, iż Spółka "B" jest współwłaścicielem nieruchomości, w stosunku do możliwości zagospodarowania której niniejsza sprawa ma rozstrzygnąć. Wyjaśnił, iż między współwłaścicielami nieruchomości jest konflikt, a zgłoszenie udziału w postępowaniu ma na celu jedynie jego przedłużenie.
Pełnomocnik organu oświadczył, że nie zajmuje stanowiska w sprawie zgłoszonego wniosku.
Pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, że w niniejszej sprawie nie ma konfliktu interesów pomiędzy skarżącą Spółką a jego mandatem, który też uznaje, że dla nieruchomości której są współwłaścicielami postanowienia planu są niekorzystne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w postępowaniu sądowoadministracyjnym udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
W świetle regulacji powołanego przepisu, dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania może mieć miejsce wyłącznie w takim postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowania administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1354/10, Baza NSA).
W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydana została nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego, w niniejszej sprawie w procedurze określonej w ustawie z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r. poz. 199). Z regulacji tej ustawy wynika, iż plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Tryb postępowania w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.
Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, podczas gdy takie właśnie postępowanie określa Kodeks postępowania administracyjnego.
Przepis art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje zatem podstaw do dopuszczenia wnioskodawcy jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi wniesionej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), na akt prawa miejscowego. Stosownie do regulacji art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na uchwałę rady gminy podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, w tym na uchwałę w sprawie planu miejscowego, może wnieść do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą rady, o ile wcześniej wezwie radę do usunięcia zarzucanego naruszenia i wezwanie to okaże się bezskuteczne. Tak skonstruowany przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym istotnie rzutuje na legitymację skarżącego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym, określonej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i zarazem wyczerpał przed wniesieniem skargi tryb określony tym przepisem.
Przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest zatem na innych zasadach, aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie i po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w już toczącym się z inicjatywy innego podmiotu postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając w oparciu o przepis art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił dopuszczania do udziału w sprawie "B" Sp. z o.o. z siedzibą Poznaniu w charakterze uczestnika postępowania w niniejszym postępowaniu.