Uzasadnienie
Dnia 02 stycznia 2009 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody, utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. z dnia (...) 2008 znak (...) o zgłoszeniu sprzeciwu wobec planowanych robót budowlanych.
W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania wspomnianej decyzji Starosty O. z dnia (...) 2008 r., znak (...), zawierającej sprzeciw wobec zamiaru budowy namiotów o wymiarach 10x20 m i 10x10 m w O. przy ul. (...) na działkach nr (...) i (...). Wniosek powyższy nie został przez skarżącego uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny uprawniony jest przy tym do wstrzymania wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tak więc odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Podkreślić należy, że zgodnie z powszechnie przyjętym stanowiskiem sądów administracyjnych instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie w sytuacjach, kiedy wykonanie zaskarżonej decyzji grozi wywołaniem poważnych skutków dla skarżącego. Jednocześnie to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wydanie przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd wskazuje, iż w powyższej sprawie skarżący nie wskazał przesłanek uzasadniających wydania postanowienia o udzieleniu mu ochrony tymczasowej, ograniczając się jedynie do zredagowania wniosku o wstrzymanie decyzji. W tym miejscu podkreślić należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednio związane z wykonywaniem zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie związek taki nie występuje. Sąd stwierdza, że decyzja o sprzeciwie od zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych nie stwarza zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, stwierdzając jedynie, że zamierzona inwestycja nie może być z uwagi na obowiązujące przepisy prawne zrealizowana. Tym samym nie wyczerpuje ona przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik