Uzasadnienie
Skarżąca K. F. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości. Argumentowała, że samotnie wychowuje dwie córki, starsza jest studentką [...], a młodsza uczęszcza do przedszkola. Młodsza córka choruje i ma orzeczenie o niepełnosprawności. Skarżąca wskazała, że również choruje i ma orzeczenie o niepełnosprawności, w związku z tym około [...] zł miesięcznie wydaje na leczenie. Korzysta z pomocy rodziny. Skarżąca oświadczyła, że rodzina utrzymuje się z jej wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł, stypendium i alimentów starszej córki w wysokości [...] zł, alimentów i zasiłku rodzinnego oraz pielęgnacyjnego na młodszą córkę w wysokości [...] zł, łącznie jest to [...] zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że mąż nie płaci alimentów i prowadzona jest ich egzekucja komornicza.
Nadto podała, że nie posiada żadnej nieruchomości, mieszka z córkami w wynajętym mieszkaniu o powierzchni 39 m². Nie posiada wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Dołączyła kserokopie orzeczeń o niepełnosprawności.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Aktualnie sama prowadzi swoje gospodarstwo domowe wraz z dwiema córkami, utrzymując się jedynie z wynagrodzenia za pracę oraz świadczeń alimentacyjnych i zasiłków. Z uwagi na swój stan zdrowia i córki, ponosi znaczne wydatki na leczenie. Córki również wymagają dodatkowych wydatków związanych z kształceniem. W celu zapewnienia potrzeb bytowych rodziny skarżąca wynajmuje mieszkanie, co wiąże się z istotnymi kosztami. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych środków nie pozwala na pokrycie wszystkich koniecznych kosztów bieżącego utrzymania rodziny, skoro skarżąca wymaga pomocy rodziny. Aktualnie skarżąca nie ma zatem środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska