Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 września 2018 r. J. M. i S. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...]. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji własnej nr [...] (znak: [...]) z dnia 8 stycznia 2015r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na terenie działki nr [...] w P..
Zarządzeniami z dnia 22 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał odrębnie J. M. i S. M. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł, oraz nadesłania odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie wpis od skargi S. M. nie został uiszczony, z kolei jego pełnomocnik wskazał, że podtrzymuje jedynie skargę drugiego skarżącego - J. M. (k. 23 akt sądowych), jednocześnie uiszczając względem tego skarżącego wpis (k.25) i przedkładając 5 odpisów skargi.
Postanowieniem tut Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Po 934/18 odrzucono skargę S. M..
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2019 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 17 kwietnia 2019 r. Strony zostały prawidłowo zawiadomione o terminie posiedzenia.
Pismem procesowym z dnia 10 kwietnia 2019 r. (data wpływu do Sądu 15 kwietnia 2019 r.) pełnomocnik skarżącego J. M. oświadczył, że cofa skargę wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. (k. 105). Sąd uznał, że dotyczy to będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzji z [...] czerwca 2018r. a nie z [...] czerwca 2019r., która to data jeszcze nie nastąpiła. W piśmie o cofnięciu skargi prawidłowo wskazano sygnaturę niniejszej sprawy oraz datę i godzinę rozprawy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższej regulacji wynika, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i tym samym może wycofać wniesiony przez siebie środek zaskarżenia, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić. Zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu okoliczności takowe w niniejszej sprawie nie zachodzą.
Wobec cofnięcia skargi przez pełnomocnika ustanowionego i działającego w imieniu J. M. i braku podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, skarga została bowiem cofnięta do dnia rozpoczęcia rozprawy.