Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r., nr [...], na podstawie art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 138 § 2 w związku z art. 144 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] września 2000 r., nr [...], którym zlecił wykonanie obowiązku rozbiórki samowolnie rozbudowanego budynku garażowo - gospodarczego za E. S. przez inną osobę na koszt i ryzyko E. S.. Jednocześnie organ zobowiązał ją do wpłacenia zaliczki na poczet kosztów wykonania w wysokości [...] zł, w terminie 21 dni, na odpowiedni rachunek bankowy.
Organ odwoławczy powołał się na treść wyroku NSA z dnia 24 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Po 3054/01, w którym stwierdzono, że pisma E. S. potraktowano jako zażalenie, a nie zarzuty i nie zastosowano procedury określonej w art. 34 § 2 i 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 1991 r. Nr 36 poz. 161 z późn.zm.). Organ wskazał, że w przypadku zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien rozważyć, czy argumenty skarżącej zawierają zarzuty wyszczególnione enumeratywnie w art. 33 cyt. ustawy i w związku z tym należy postanowić w trybie art. 34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, albo potraktować skargę jako zażalenie na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. W orzeczeniu wskazano także na potrzebę skorygowania pouczenia w zakresie środków zaskarżenia i rozważenia zasadności przeszacowania wysokości zaliczki na poczet wykonania zastępczego.
W skardze E. S. podniosła, że jej sprzeciw budzą jedynie wytyczne Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w uzasadnieniu, w zakresie potrzeby wskazania przez organ I instancji prawidłowych środków zaskarżenia oraz rozważenia zasadności przeszacowania zaliczki. Skarżąca stwierdziła, że takie sformułowania przesądzają o zawartym we wcześniejszych prawomocnych orzeczeniach, obowiązku dokonania przez nią rozbiórki. Skarżąca podniosła także zarzuty kwestionujące legalność zapadłych w sprawie rozstrzygnięć oraz nieuczciwość korpusu urzędniczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Naczelny Sąd Administracyjny, już w wyroku z dnia 24 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Po 3054/01 stwierdził, że w postępowaniu egzekucyjnym niedopuszczalne jest badanie legalności tytułu lub tytułów egzekucyjnych. W związku z tym całkowicie bez znaczenia dla rozstrzyganej sprawy są zarzuty skarżącej podważające legalność orzeczeń oraz spraw już rozstrzygniętych ostatecznie i prawomocnie jak i sugestie, co do niezgodnych z prawem postaw urzędników. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie był uprawniony do badania słuszności tych zarzutów.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrokiem z dnia 24 stycznia 2002 r. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2000 r. nr [...] wskazał, że organy administracji błędnie potraktowały wniesione przez skarżącą zarzuty jako zażalenie i nie zastosowały właściwego trybu postępowania dla wniesionych pism procesowych. Sąd podniósł także, iż należy rozstrzygnąć, czy wniesienie zażalenia uprawnia do zarzutów oraz czy niezależnie od podniesienia zarzutów dopuszczalne jest zażalenie na postanowienie o wykonaniu zastępczym. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził również zastrzeżenia odnośnie treści pouczenia zawartego w orzeczeniu organu I instancji.
Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, uwzględnia zawarte w cytowanym wyroku wytyczne Sądu, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) oraz z art. 30 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995 r. Nr 74 poz. 368 z późn.zm.). Wytyczne organu II instancji także i te dotyczące potrzeby wskazania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawidłowych środków zaskarżenia są zatem odzwierciedleniem stanowiska Sądu i realizacją jednoznacznych zapisów prawa.
Organ II instancji może jednak polecić organowi pierwszoinstancyjnemu zbadanie także innych kwestii, które budzą jego wątpliwości i hipotetycznie mogą być przedmiotem zaskarżenia, po wydaniu ponownych rozstrzygnięć.
Wytyczne organu orzekającego w żaden sposób nie przesądzają o treści ewentualnych obowiązków skarżącej i gdyby się okazało, że nałożone na nią w przyszłości powinności naruszają prawo, to przysługują jej stosowne do etapu postępowania środki odwoławcze.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ B.Kamieńska /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka
MK