Uzasadnienie
A. K. oraz G. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 17 kwietnia 2012 r., nr XXX/416/VI/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Morasko-Radojewo-Umultowo" w rejonie Strumienia Różanego i ulicy Umultowskiej w Poznaniu. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1072/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu połączył obie skargi w celu ich łącznego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem skorzystania z tej podstawy mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.
W przedmiotowej sprawie skarżące zakwestionowały zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, składając jednocześnie skargę na uchwałę w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Sprawa ta oznaczona jest sygnaturą II SA/Po 938/12.
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647) ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mają swoje oparcie w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (czy też jego zmianie), którą to także uchwałę strona skarżąca kwestionuje w drodze skargi.
Na tej podstawie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, czyli w sprawie skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie legalności uchwały w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Kwiecińska