Uzasadnienie
Wojewoda W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2004r. Nr XXIX/350/04 uchylającą uchwałę nr LIV/559/98 Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 1998r. W sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., rejon ul. [...] - [...], żądając jej uchylenia w całości jako niezgodnej z prawem i zasądzenia od Gminy Miasta P. na swoją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż przedmiotową uchwałę Rada podjęła na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Z 2001r. Nr 1342, poz. 1591, ze zm.). Zdaniem skarżącego powołana podstawa prawna nie dawała uprawnienia do uchylenia podjętej wcześniej przez radę uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Także – w ocenie skarżącego - podstawa taka nie wynika z przepisu art. 32 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), który to przepis jedynie daje uprawnienie Radzie do podejmowania uchwały w sprawie aktualności studium i planów miejscowych, a w przypadku uznania ich za nieaktualne w całości lub w części daje uprawnienie do podejmowania działań, o których mowa w art. 27 tej ustawy. Zdaniem skarżącego przedmiotowa ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie normuje uchylenia a jedynie zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a więc należy przyjąć, iż wobec braku innego unormowania również uchylenie (znoszenie) tego planu następuje zgodnie z procedurą zawartą w art. 18 ust. 2 tej ustawy.
Skarżący powołując się na orzecznictwo stwierdził, iż uchylenie planu jest "swoistą jego zmianą".
Tak więc - w ocenie skarżącego - skarżona przez niego uchwała podjęta została z naruszeniem prawa polegającym na tym, iż rada odstąpiła od procedury przewidzianej przepisem art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Odpowiadając na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podała, że celem jej działań wyrażonych skarżoną uchwałą było wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały z dnia [...] czerwca 1998r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. rejon ul. [...] - [...] bowiem z uwagi na podjęcie jej z naruszeniem procedury określonej w przepisie art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o planowaniu przestrzennym była ona nieważna. Tak więc po powzięciu informacji o nieważności swojej uchwały z dnia [...] czerwca 1998r. Rada podjęła uchwałę z dnia [...] grudnia 2004r. O jej uchyleniu i uczyniła to w trybie przepisów ustawy o samorządzie gminnym co - w jej ocenie - było zgodne z prawem.
Na rozprawie w dniu 28 marca 2006r. Pełnomocnicy stron wnieśli o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego wobec tego, że prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydanym w dniu 27 stycznia 2006r. w sprawie o sygn. akt II S.A./Po 938/05 Sąd stwierdził, że skarżona uchwała Rady Miasta Nr LIV /559/98 z dnia [...] czerwca 1998r. została wydana z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Otóż należy stwierdzić, że w omawianej sprawie skarga została złożona na uchwałę Rady Miasta Nr XXIX/350/04 z dnia [...] grudnia 2004r. wydaną w przedmiocie uchylenia uchwały Rady Miasta Nr LIV/559/98 z dnia [...] czerwca 1998r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., rejon ul. [...] - [...]. Ta ostatnia uchwała z dnia [...] czerwca 1998r. natomiast została także zaskarżona do tutejszego Sądu i rozpoznana prawomocnie w dniu 27 stycznia 2006r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, którym stwierdzono, że została ona wydana z naruszeniem prawa.
W tej sytuacji uchwała z dnia [...] czerwca 1998r. utraciła moc prawną i wobec tego - w ocenie Sądu - orzekanie o nieważności bądź niezgodności z prawem uchwały, która obecnie uchyla uchwałę, która utraciła moc prawną stało się bezprzedmiotowe.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w sentencji.
/-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga