Uzasadnienie
W dniu 14 lipca 2014 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na decyzję z dnia [...] 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] 2014 r. o odmowie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia zawodowego młodocianego.
Sąd, pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2014 r. i w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu.
W dniu 15 września 2014 r. skarżący wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podniósł, iż miał problemy z wpłatą wpisu na konto, gdyż przy zapłacie bank odrzucał wpłatę i informował o nieprawidłowym numerze konta. Wyjaśnił, że po konsultacji telefonicznej z Sądem dokonał w dniu 12 września 2014 r. wpłaty wpisu, czego dowód dołączył do wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002r., I SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Należy pamiętać, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., II FZ 988/13, Lex nr 1394970). Ocena w tym zakresie powinna być zawsze dokonywana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą należy brać również pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego przez osoby należycie dbające o swoje interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162, publ.
Mon. Prawn. 2003/8/340, postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, publ. [w:] OSP 1972, nr 7, poz. 144, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. [w:] OSNP-wkł. 1999, nr 8, poz. 6).
W ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazać należy, że to osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i nie mogła zostać w inny sposób przezwyciężona. Uprawdopodobnienie służy celowi obudzenia w sądzie ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. Uprawdopodobnienie jest to zatem czynność procesowa stwarzająca w świadomości sądu orzekającego mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu.
Dokonując oceny braku winy Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, jaki można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy, gwarantując tym samym pewność stosunków procesowych.
W ocenie Sądu, w świetle powyższego odnośnie przesłanek zasadności wniosku o przywrócenie terminu oraz mając na względzie uzasadnienie przedmiotowego w sprawie wniosku, stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Po pierwsze skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, by podany mu przez Sąd wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu numer rachunku bankowego Sądu, na który miał w terminie 7 dni uiścić wpis, był nieprawidłowy. Przykładowo, nie dołączył do wniosku o przywrócenie terminu doręczonego mu przez Sąd w dniu 28 sierpnia 2014 r. odpisu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 18 sierpnia 2014 r. z rzekomo błędnie podanym numerem rachunku bankowego Sądu. Tymczasem w zarządzeniu tym, jak wynika z akt sprawy (k. 2 akt sądowych) widnieje prawidłowy numer rachunku bankowego Sądu, na który należało uiścić wpis ([numer rachunku zakryty]).
Ponadto skarżący mając rzekomo trudności z elektronicznym przelewem bankowym nie wskazał, dlaczego nie był w stanie uiścić wpisu w żadnej innej formie. Mógł tego dokonać zarówno poprzez zlecenie przelewu w każdej placówce bankowej lub w urzędzie pocztowym. Skarżący nie uprawdopodobnił przy tym, chociażby przedkładając wydruk ze strony internetowej swego rachunku bankowego, że niepowodzeniem zakończyła się próba przelewu środków na rachunek Sądu tytułem wpisu od skargi dokonywana w terminie wyznaczonym przez Sąd.
Zważywszy zatem, że skarżący nie uprawdopodobnił, by uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak