Uzasadnienie
Opisana powyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r. została doręczona skarżącej osobiście w dniu [...] października 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru pisma – k. 8 akt organu II instancji.
Datowaną na dzień [...] listopada 2021 r. skargą (data nadania – [...] listopada 2021 r. – k. 7 akt sądowych, data wpływu do organu – [...] listopada 2021 r.), M. C. (dalej jako: "skarżąca") zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2021 r. Równocześnie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że niezłożenie skargi wynikało z jej niewiedzy. W postępowaniu administracyjnym skarżąca występowała bez pełnomocnika, a kiedy otrzymała pismo z Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca myślała, że wystarczy złożyć jedną skargę by nadać bieg sprawie. O tym, że jest inaczej skarżąca dowiedziała się w dniu 10 listopada, kiedy zadzwoniła do niej urzędniczka z Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pytaniem o brakujące dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 1. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest dostatecznie usprawiedliwiony.
Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże art. 86 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia na wniosek uchybionego terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a).
Okolicznością bezsporną pozostaje w niniejszej sprawie, że skarżąca odebrała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego osobiście w dniu [...] października 2021 r. i potwierdziła to własnoręcznym podpisem (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru przy k. 8 akt organu II instancji). Decyzja zawierała pouczenie o prawie do jej zaskarżenia i o trzydziestodniowym terminie na wniesienie skargi.
Pomimo, że termin do wniesienia skargi (30 dniowy) upłynął [...] listopada 2021 r. skarżąca złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero [...] listopada 2021 r. (zob. datownik na kopercie – k. 7 akt sądowych).
Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu uzasadnia swoją niewiedzą oraz powołuje się na fakt złożenia jakiegoś pisma (nie precyzując przy tym jakiego), które miało już wskazywać na wniesienie skargi. Okoliczności powyższe nie mogą jednak stanowić o możliwości skorzystania z instytucji przywrócenia terminu.
W pierwszej kolejności Sąd uznał, że skarżąca nie uchybiła 7 dniowemu terminowi do wniesienia skargi wraz wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd uznał, że skarżąca wykazała, że o uchybieniu terminu dowiedziała się w dniu [...] listopada 2021 r. Podnoszone przez skarżącą okoliczności nie wskazują jednak, aby brak złożenia skargi stanowił sytuację nadzwyczajną, której nie mogła ona, przy zachowaniu zwykłej staranności, uniknąć.
Mając powyższe na względzie Sąd zauważa, że skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi, gdyż zaskarżona decyzja administracyjna zawiera stosowne i prawidłowe pouczenie. Fakt samodzielnego działania w postępowaniu administracyjny i podnoszona przy tym niewiedza skarżącej, przy równoczesnym prawidłowym pouczeniu o zasadach wnoszenia skargi w treści zaskarżonej decyzji, nie stanowił zatem okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Podobnie odwołanie się w treści wniosku do rozmowy telefonicznej, która miała mieć miejsce [...] listopada 2021 r., kiedy do skarżącej miała zadzwonić urzędniczka z Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pytaniem o brakujące dokumentu, nie stanowi podstawy do przywrócenie terminu.
Sąd zauważa, że w aktach sprawy nie ma żadnego dokumentu, który miałby zostać wniesiony przez skarżącą pomiędzy [...] października 2021 r. (datą odebrania decyzji), a [...] listopada 2021 r. (datą nadania skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu). Również skarżąca nie precyzuje – choć to ona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu – jakiego rodzaju pismo miałoby zostać przez nią złożone w powyższym okresie, jak również nie precyzuje kiedy miałoby to mieć miejsce.
Mając powyższe na względzie Sąd wskazuje, że podnoszone przyczyny uchybienia terminu, w tym w szczególności niewiedza skarżącej, nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu w powyższych okolicznościach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uznać za nieusprawiedliwiony. Stąd omawiany wniosek rozpoznano odmownie na posiedzeniu niejawnym, o czym orzeczono w punkcie 1. niniejszego postanowienia.
- 2. Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Jak już wyjaśniono wyżej skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję osobiście w dniu [...] października 2021 r. i potwierdziła to własnoręcznym podpisem (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru przy k. 8 akt organu II instancji). Decyzja zawierała pouczenie o prawie do jej zaskarżenia i o trzydziestodniowym terminie na wniesienie skargi. Pomimo, że termin do wniesienia skargi (30 dniowy) upłynął [...] listopada 2021 r. skarżąca wniosła skargę dopiero [...] listopada 2021 r. (zob. datownik na kopercie – k. 7 akt sądowych).
Pomimo, że termin do wniesienia skargi (30 dniowy) upłynął [...] listopada 2021 r. skarżącą bez usprawiedliwionych powodów (patrz wyżej) nie nadała w terminie skargi.
Mając na uwadze powyższe, skarżący w sposób oczywisty uchybił więc terminowi określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., a z tego powodu skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 2. niniejszego postanowienia.
Końcowo Sąd wyjaśnia, że rozstrzygając równocześnie o bezzasadności wniosku o przywrócenie terminu oraz o odrzuceniu skargi miał na uwadze, że skarga jest wyjściowo skargą złożoną po terminie. Skoro więc terminu nie przywrócono, to – zważając na względy ekonomiki procesowej – uznać należało, iż nie ma przeciwwskazań, aby zarazem za spełnione uznać przesłanki do odrzucenia skargi.
Warto także zwrócić uwagę, że skarżący zachowuje w sprawie pełne prawa do jednolitej kontroli instancyjnej obu rozstrzygnięć, gdyż niniejsze postanowienie, zarówno w części dotyczącej wniosku o przywrócenie terminu jaki w części odrzucającej skargę może być objęte jednym zażaleniem (zob. art. 86 § 3 i art. 194 § 1 pkt 1a w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
/-/ P. Daniel