Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2026 r. B. K. (dalej jako: "skarżąca"), wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt: II SA/Po 384/24.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Na wstępie Sąd wskazuje, iż wobec treści skargi i poprzedzającego ją wezwania organu do wykonania wyroku, należało potraktować ją jako skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt: II SA/Po 384/24.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przepisu wynika jednoznacznie, że jego zakresem nie są objęte skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę wydanego na skutek sądowej kontroli decyzji administracyjnej wydanej przez organ administracji w instancyjnym toku postępowania administracyjnego, a jedynie skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, należy uznać skargę na niewykonanie wyroku wydanego w wyniku rozpatrzenia skargi na decyzję administracyjną.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga podlega odrzuceniu, gdyż wyrok wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Po 384/24 obejmował sądową kontrolę decyzji administracyjnych wydanych przez organ administracji w instancyjnym toku postępowania administracyjnego. Przedmiotem wniesionej skargi nie jest zatem niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wskutek czego skargę tę należało uznać za niedopuszczalną.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.