Uzasadnienie
Skarżąca J. C. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k.15, 19 akt sąd.). W formularzu PPF o prawo pomocy podała, że jest osobą w starszym wieku, choruje przewlekle. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, który również jest w starszym wieku i choruje. W tej sytuacji wydatki na leki i leczenie stanową poważne obciążenie budżetu domowego. Dodatkowo ponoszą koszty opieki. Skarżąca podała wraz z mężem utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości [...]zł netto miesięcznie. Skarżąca podała, że posiada lokal mieszkalny w O. W. o powierzchni [...] m² o wartości [...]zł, działkę rolną o powierzchni [...]m², która nie przynosi pożytków z uwagi na brak dostępu do drogi.
Nadto oświadczyła, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł zarezerwowane na koszty pogrzebu. Nadto jest współwłaścicielem samochodu osobowego z 2007r. o wartości [...]zł. Wyszczególniła miesięczne koszty utrzymania: [...]zł obsługa kredytów, [...] zł opłaty mieszkaniowe, [...]zł media, [...] zł leki, [...]zł leczenie, badania, rehabilitacja, [...] zł opłata pomocy, [...]zł wyżywienie i ubiór.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania skarżącej i rodziny.
Należy, więc podkreślić, że ciężar wykazania występowania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej w tym przedmiocie wniosek. To z kolei oznacza, że wnioskodawczyni powinna poczynić wszelkie kroki mające na celu uzasadnienie i uprawdopodobnienie okoliczności, na które się powołuje, zaś uznanie, czy nastąpiło to w sposób dostateczny zostaje ocenione w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy.
Dlatego instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Wnioskodawczyni powinna, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.
Skarżąca wraz z mężem posiada stałe miesięczne dochody w niemałej wysokości [...]zł netto miesięcznie. Dochody te pozwalają pokryć wszystkie koszty bieżącego utrzymania rodziny, w tym koszty leków, leczenia, rehabilitacji oraz opieki osób trzecich, a także koszty obsługi kredytów w kwocie [...]zł miesięcznie. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżąca zadeklarowała, że posiada oszczędności w znacznej wysokości. Oznacza to, że po zaspokojeniu pełnych kosztów utrzymania swojej rodziny pozostają jej wolne środki. Zasadą jest, że skoro wnioskodawczyni dysponuje oszczędnościami, w wysokości wielokrotnie przewyższającej łączne koszty sądowe niniejszego postępowania, to brak jest podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami zainicjowanego przez nią postępowania sądowego.
Nadto skarżąca dysponuje majątkiem nieruchomym, który co do zasady pozbawia ją możliwości skorzystania z dobrodziejstwa prawa pomocy, gdyż majątek ten pozwala na pozyskanie dodatkowych środków finansowych poprzez jego wynajem, obciążenie, a nawet sprzedaż.
W takim stanie rzeczy przyjąć należy, że sytuacja finansowa i majątkowa wnioskodawczyni pozwala na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania w całości, co musiało skutkować odmową przyznania prawa pomocy.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska