Uzasadnienie
Skarżący J. C. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że sam zarabia na swoje utrzymanie, pracuje. Z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje [...] zł brutto miesięcznie. Oświadczył, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Oświadczył, że ma mieszkanie o powierzchni 35,5 m², nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Podał, że ma 20-letni samochód, którym dojeżdża do pracy. Nadto wyszczególnił swoje wydatki miesięczne: za prąd 150 zł, za wodę 25 zł, za wywóz śmieci 10 zł, podatek od nieruchomości 200 zł rocznie, opał 700 zł na rok, telewizję 40 zł, amortyzację samochodu i paliwo 400 zł - 500 zł, ratę kredytu na remont dachu domu 90 zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Skarżący prowadzi sam swoje gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości około [...] zł netto miesięcznie. Dochód pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeby bieżącego utrzymania, stałe koszty wynoszą 890 zł miesięcznie. Posiada wprawdzie majątek nieruchomy, ale wykorzystuje go na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Nie dysponuje oszczędnościami, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący nie jest również w stanie wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska