Uzasadnienie
Skarżący P. K. w dniu 24 lipca 2014r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Zarządzeniem z 01 września 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie powyższe zostało prawidłowo doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 04 września 2014r., siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty upłynął w dniu 11 września 2014r. (czwartek). Skarżący uiścił wpis w dniu 15 września 2014r., więc po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 30 września 2014r. odrzucił skargę. Postanowienie wraz z pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 09 października 2014r., do rąk dorosłego domownika (k. 24). Postanowienie stało się prawomocne z dniem 11 listopada 2014r. W dniu 12 stycznia 2015r. zwrócono skarżącemu uiszczoną kwotę 200zł.
W dniu 03 marca 2015r. pełnomocnik skarżącego nadał na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący argumentował, że powodem spóźnionego opłacenia skargi był fakt, że pismo wzywające do uzupełnienia braków odebrane zostało przez małżonkę skarżącego, która błędnie wskazała datę odbioru pisma na 09 września 2014r. Wniosek winien zostać uwzględniony ponieważ skarżący w żadnym stopniu nie ponosi winy za uchybienie temu terminowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 p.p.s.a.).
Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 p.p.s.a. Sąd zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Ustaleniu podlega zatem moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Oczywistym jest, że analizując tę okoliczność Sąd nie przeprowadza postępowania dowodowego z własnej inicjatywy, ale zasadniczo zobligowany jest opierać się na twierdzeniach wnioskodawcy popartych stosownymi dowodami, a także dowodami zgromadzonymi w toku całego postępowania. Jeżeli Sąd dojdzie do przekonania, że strona wniosła wniosek o przywrócenie terminu po upływie powyższego terminu wniosek podlega odrzuceniu.
Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu, w ocenie Sądu skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z przekroczeniem 7-dniowego terminu do jego złożenia. Z akt sprawy wynika bezspornie, że postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego – dorosłemu domownikowi - w dniu 09 października 2014r. (art. 72 §1 p.p.s.a.).
Na marginesie Sąd wskazuje, że doręczenie zastępcze możliwe jest gdy odbierający pismo wyrazi zgodę i podejmuje się oddania pisma adresatowi, co potwierdza własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Dlatego doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo.
Wobec powyższego, przyjąć należy, że od dnia 09 października 2014r. skarżący wiedział o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i od tego dania rozpoczął bieg 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Tymczasem z akt sprawy wynika bezspornie, że wniosek został złożony przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 03 marca 2015r. (k. 38), zatem znaczenie po upływnie ustawowego terminu do wniesienia takiego wniosku.
Wobec powyższego na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, jak Sąd orzekł w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy