Uzasadnienie
Skarżący C. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł o zwolnienie go od wpisu sądowego. We wniosku na urzędowym formularzu PPF domagał się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia radcy prawnego.
We wnioskach o prawo pomocy skarżący argumentował, że brak mu środków na opłatę kosztów sądowych oraz radcy prawnego. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, oboje są inwalidami i otrzymują niskie renty inwalidzkie w wysokości [...]zł i [...]zł netto miesięcznie. Brak im zatem często na własne potrzeby. Skarżący jest inwalidą z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy. Nie może podjąć żadnej pracy. Chorują przewlekle. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m², został zwolniony z opłaty podatku od nieruchomości. Koszty koniecznego opłat za gaz, energie elektryczną, wodę, kanalizację, leki przekraczają łączne dochody, zatem korzystają z pomocy rodziny. Oświadczył, że ma zaległości w opłatach za ogrzewanie. Nadto podał, że nie posiada wartościowych ruchomości, czy oszczędności, skarżący jest współwłaścicielem 13-letniego samochodu osobowego z 2002r.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżący nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe i tym bardziej kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Miesięczny dochód rodziny skarżącego w wysokości około [...] zł netto, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie wystarcza na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania skarżącego i jego żony związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Korzystają zatem z pomocy rodziny, uzyskują umorzenie należności publicznoprawnych, bądź płacą rachunki po terminie płatności. Posiadaną nieruchomość wykorzystują celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny.
Skarżący, ani jego żona nie posiadają też innego majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Z uwagi na stan zdrowia nie ma możliwości by podjąć pracę. Przyznać zatem należy skarżącemu prawo pomocy w żądanym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska