Uzasadnienie
Wojewoda Wielkopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 4 lipca 2005 r. stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Rogoźnie z dnia 27 kwietnia 2005 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze wsi B. – N. z uwagi na brak spójności ze studium.
Burmistrz Rogoźna wniósł skargę. Wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Uchwała została bowiem doręczona organowi nadzoru 20 maja 2005 r., a nie jak to podano w rozstrzygnięciu - 15 czerwca 2005 r. Skarżący stwierdził, iż Rada Miejska nie podjęła uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego.
Wojewoda Wielkopolski wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezastosowanie się skarżącego do treści art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym.
Skarżący zarządzeniem z dnia 12 września 2005 r. został wezwany do nadesłania uchwały podjętej zgodnie z art. 98 § 3 ustawy o samorządzie gminnym. Pismem z dnia 20 września 2005 r. Burmistrz oświadczył, że uchwała nie została podjęta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 98 ustawy o samorządzie gminnym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Brak uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego w momencie składania skargi oznacza, że akt zaskarżenia, który ona inicjuje i stanowi jego element, nie mógł być i nie został dokonany w sposób zgodny przepisem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym (T. Woś, Skarga gminy do NSA na rozstrzygnięcie organu nadzorczego - aspekty procesowe, PIP 1993, Nr 7, str. 41). Podkreślić też należy, że podjęcie takiej uchwały po wniesieniu skargi, nie sanuje naruszenia postanowień art. 98 ust. 3 ustawy (T. Woś, Glosa do wyroku NSA z dnia 20 marca 1991 r., I SA 139/91, OSP 1992, nr 7 – 8, poz. 158).
W rozpatrywanej sprawie brak stosownej uchwały sprawia, że Burmistrz nie mógł wnieść skargi, gdyż zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie miał legitymacji procesowej.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ St. Małek