Uzasadnienie
Skarżący A. J. wniósł o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 8 akt sad.). We wniosku wnioskodawca argumentował, że niczego nie posiada, egzekucje prowadzi komornik sądowy. Oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący podał, że uzyskuje [...]zł netto miesięcznie z tytułu emerytury, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy zasobów pieniężnych i oszczędności, ma "dużo długów do spłacenia". Skarżący podał, że zobowiązany jest do spłaty zaciągniętych pożyczek w instytucjach i kasach pożyczkowych. Z akt administracyjnych wynika, że ma zaległości o opłacie czynszu z tytułu najmu mieszkania i zobowiązany jest do jego opuszczenia.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania siebie i rodziny.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z najniższej emerytury. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość tego dochodu w kwocie [...]zł neto miesięcznie nie wystarcza na opłacenie bieżących kosztów koniecznego utrzymania, ma zaległości w opłacie czynszu najmu i posiłkuje się pożyczkami. Skarżący nie ma zatem możliwości poczynienia oszczędności celem poniesienia najmniejszych nawet kosztów sądowych wymaganych w sprawie.
Skarżący nie posiada też innego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki na utrzymanie, a także nie dysponuje oszczędnościami. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przyznać zatem należało prawo pomocy w żądanym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska