Uzasadnienie
Burmistrz decyzją z dnia [...]r. odmówił E.W. na podstawie art. 149 § 3 kpa wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...]r. Nr [...] ustalającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę, przebudowę i rozbudowę budowli rolniczych na działkach położonych w L., będących własnością Z. i B.K. - z powodu braku przesłanek wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 kpa.
Na skutek odwołania E.W., właścicielki sąsiedniej nieruchomości, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Wówczas E.W. dnia [...]r.:
- - wniosła skargę do Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję kasatoryjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego,
- - skierowała do Burmistrza "na podstawie art. 98 kpa wniosek o wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania i rozstrzygnięcia wykonania decyzji (...) z dnia [...]r. do czasu rozpatrzenia skargi w "tej sprawie przez NSA Ośrodek Zamiejscowy z Poznaniu".
Burmistrz postanowieniem z dnia [...]r. "odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania i wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z powodu braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania." W świetle przepisów art. 97 § 1 kpa wniesione do Sądu skargi na decyzję SKO nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania. Nadto, zgodnie z przepisem art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, jednakże sąd może na wniosek strony lub z urzędu wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub zawieszeniu czynności, zwłaszcza jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
E.W. wniosła zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania zaznaczając, iż jako strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, skorzystała z możliwości jaką daje art. 98 kpa, to znaczy wystąpienia o zawieszenie fakultatywne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu II instancji, wszczęcie postępowania wznowionego na wniosek E.W. nie oznacza, że jest ona jedyną stroną tego postępowania. Stronami są również strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, to znaczy inwestorzy B. i Z.K., przeciwni wznowieniu. Tymczasem stosownie do art. 98 § 1 kpa postępowanie można zawiesić na wniosek strony, która zainicjowała wszczęcie tego postępowania, o ile nie sprzeciwiają się pozostałe strony.
Powyższe postanowienie jest przedmiotem skargi wniesionej do Sądu przez E.W. Skarżąca zarzuciła, że organ administracyjny I instancji pomylił zawieszenie fakultatywne z zawieszeniem obligatoryjnym, a organ odwoławczy "tej wady nie dostrzega". Nie zostało wykazane, aby wystąpiła jakakolwiek przesłanka uniemożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu poinformowało, że skoro E.W. zaskarżyła do Sądu decyzję Kolegium uchylającą decyzję Burmistrza o odmowie wznowienia postępowania i sprawa zawisła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą akt II SA/Po 2471/03, a E.W. w swoim wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego wywodziła, iż chodzi jej o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd, to organy orzekające mogły zakwalifikować wniosek także jako żądanie zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w celu oczekiwania na uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przecież na zawieszenie fakultatywne konieczna jest zgoda pozostałych stron postępowania.
Na rozprawie sądowej strony i uczestnicy przyznali że postępowanie sądowadministarycjne w sprawie II SA/Po 2471/03 zakończyło się oddaleniem skargi, ale wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną przez E.W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy przypomnieć, że złożenie przez skarżącą podania o wznowienie postępowania wszczęło jedynie postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy w sposób przewidziany w art. 149 kpa, to znaczy; postanowieniem o wznowieniu postępowania (§ 1) albo decyzją o odmowie wznowienia postępowania (§ 3).
Skoro zatem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia może nastąpić wyłącznie w formie postanowienia, a także postanowienie w dacie orzekania przez organy pierwszej i drugiej instancji nie zostało wydane, wręcz przeciwnie Burmistrz wydał na podstawie art. 149 § 3 kpa decyzję o odmowie wznowienia postępowania – i tym przedmiotem zaskarżenia zajęło się Kolegium uchwalając decyzję o odmowie wznowienia (zaskarżoną przez E.W. do Sądu Administracyjnego) - to przyjąć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia nie zostało jeszcze wszczęte. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 maja 1989r., IV SA 339/89 opublikowanym w ONSA z 1989r. nr 1, poz. 50 – postępowanie zmierzające do wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej może być prowadzone tylko po wydaniu przez organ i doręczenia wszystkim stronom wymaganego postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) bądź też zawiadomienia (art. 61 § 4, art. 186 kpa).
Już chociażby z tej przyczyny wniosek o zawieszenie postępowania wznowieniowego mógł też być oddalony, z powodu przedwczesności wniosku. Nie można przecież domagać się zawieszenia postępowania, które nie zostało jeszcze wszczęte. Czynności podjęte przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania nie są czynnościami procesowymi postępowania administracyjnego (patrz Komentarz do KPA B. Adamiak, J. Borkowski, Wydanie 5, Wydawnictwo C. H. Beck W-wa 2003r. teza 2 do art. 149, str. 653).
W konsekwencji zbędne było badanie istnienia w konkretnej sprawie przesłanek do zawieszenia postępowania wznowieniowego na wskazanej przez skarżącego podstawie z art. 149 § 3, podobnie zresztą jak przesłanek do zawieszenia postępowania z urzędu, chociaż w odniesieniu do fakultatywnego zwieszenia organ orzekający w II instancji nie wyjaśnił dostatecznie na czym opiera przekonanie, że uczestnicy postępowania sprzeciwili się zawieszeniu. Nie bada się przesłanek istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, które jeszcze nie zostało wznowione.
Wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, czy też naruszyła przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy – skargę mimo błędnego uzasadnienia, należało oddalić (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
/-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Kamieńska jw