Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...]r. - wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1 oraz art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku G.O. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego - segmentu budynku w zabudowie bliźniaczej, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], ark. 12, obręb D. położonej w P. przy ul. [...] (rozbudowa w granicy z działką położoną przy ul. [...]). W punkcie 2 decyzji, określającym wymagania dotyczące nowej zabudowy, w tym 6 metrową szerokość elewacji frontowej projektowanej rozbudowy wskazano, że z uwagi na rozmiar działki dopuszcza się rozbudowę do granicy działki zgodnie z wnioskiem (na podstawie art. 12.3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).
Odwołanie od tej decyzji wnieśli właściciele sąsiedniej nieruchomości T. i L.M., sprzeciwiając się rozbudowie "w sposób przedstawiony na załączonej mapie zasadniczej, mianowicie na to, aby jedna ze ścian rozbudowywanego budynku znajdowała się przy granicy działki".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i odmówiło ustalenia warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...].
W uzasadnieniu wyjaśniono, że przepisy wskazanego jako podstawa materialnoprawna decyzji rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. przewidują trzy przypadki, gdy dopuszczalne jest - jak planuje wnioskodawca - posadowienie budynku w granicy działki: 1/ gdy to wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2/ gdy zachowanie właściwej odległości nie jest możliwe ze względu na rozmiary działki (oczywiście o takiej sytuacji możemy mówić, jeśli ma to miejsce przed zabudową działki, zaś zabudowa o określonych gabarytach jest możliwa, ponieważ jest zgodna z funkcją mieszkaniową występująca na danym terenie), 3/ gdy bezpośrednio przy granicy na działce sąsiedniej istnieje budynek bez otworów okiennych i drzwiowych.
W rozpatrywanej sprawie żadna z tych sytuacji nie zachodzi, a zatem nie ma możliwości usytuowania budynku w granicy działki.
Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej przez inwestorów A. i G.O. Skarżący zaprzeczyli, aby planowana rozbudowa naruszała ład architektoniczny na pobliskim terenie, bowiem w najbliższym otoczeniu dominuje zabudowa bliźniacza, a nawet szeregowa, co wiąże się z małymi wymiarami działek.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego właściciele sąsiedniej działki sprzedali nieruchomość A.P. i H.P. H.P. wniosła o oddalenie skargi zarzucając, iż planowana inwestycja pogorszy jej warunki mieszkaniowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, chociaż z innych przyczyn niż w niej wskazano. Organy obu instancji przeoczyły, że w toku postępowania wszczętego wskutek złożenia przez inwestorów A. i G.O. wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu doszło do zmiany wniosku.
Inwestorzy, którzy - jak wynika z załączonej do wniosku mapy (k. 5 akt administracyjnych) - zamierzali rozbudować budynek mieszkalny, aż do granicy sąsiedniej działki, w piśmie z dnia [...]r. (k. 26 akt administracyjnych) ograniczyli to żądanie i wnieśli "o wyrażenie zgody na budowę projektowanej inwestycji w odległości 1,5 m od granicy działki". Jeśli strona zmodyfikuje swoje żądanie, to organ administracyjny ma obowiązek na nowo ocenić to żądanie w świetle przepisów prawa materialnego, po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego (patrz wyrok NSA z 24.XI.1983 r., I SA 1504/83, ONSA 1983, nr 2, poz. 101). Takiej oceny organy pierwszej i drugiej instancji nie dokonały, poprzestając na ocenie pierwotnego żądania o szerszym zakresie.
Co więcej - w wydanych decyzjach orzekały ponad żądanie wniosku, oceniając - w każdej instancji odmiennie - o dopuszczalności zabudowy, aż do granicy działki.
W toku dalszego postępowania organ I instancji winien mieć na względzie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 146, poz. 1588), w szczególności § 3 ust. 2.
Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska
MK