Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2012 r Nr [...] Starosta W., na podstawie art. 61a § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku Z. B. z dnia [...] 2012 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie "anulowania postanowienia Starosty W. [...] z dnia [...] 2011 r. w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy określonych w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla inwestycji zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w obrębie M., gmina P., polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej wraz z niezbędną infrastrukturą.
W uzasadnieniu Starosta wskazał, iż zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 647), zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi. Ponadto, żądanie wnioskodawcy dotyczy sprawy już wcześniej rozstrzygniętej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., które postanowieniem z dnia [...] 2011 r. Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Starosty W. [...] z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 1099/11 odrzucił skargę wniesioną przez Z. B. na to orzeczenie.
Podsumowując Starosta stwierdził, iż żądanie wniesione zostało przez osobę nie będącą stroną oraz zostało wcześniej rozstrzygnięte, co nakazywało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wskazanej przez wnioskodawcę.
Z. B. wniósł zażalenie na wyżej opisane postanowienie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] 2012 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 10 § 1, art. 73, art. 123 w zw. z art. 142 k.p.a., zawiadomiło Z. B., jako stronę, o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości wypowiedzenia co zebranych dowodów. W postanowieniu zawarto pouczenie o jego niezaskarżalności.
Pismem z dnia 04 listopada 2012 r., skierowanym do tut. Sądu, Z. B. wniósł "o pozostawienie w mocy postanowienia Starosty W. z dnia [...] 2011 r. [...] a pozostałe unieważnienie". Pismo oznaczono jako "skargę do WSA", wskazując nr i datę wydania zaskarżonego aktu: [...] z dnia [...] 2012 r. Skarżący podniósł, że tylko to pierwsze postanowienie z dnia [...] 2011 r. jest ważne, a sprawa jest prawomocnie osądzona. Wniósł o wydanie zakazu budowy stacji telefonii komórkowej na działce nr [...], o zmianę lokalizacji tej inwestycji, o zasądzenie od Gminy P. zadośćuczynienia w kwocie dwunastu tysięcy złotych, o bezczynność organu.
Precyzując następnie skargę, pismami z dnia 02 grudnia 2012 r. oraz z dnia 04 stycznia 2012 r. Z. B. rozwinął argumentację zawartą w skardze, a odnoszącą się do zarzutu pozbawienia go prawa do zaskarżenia postępowania uzgodnieniowego. Podniósł, że mieszkańcy M. na inwestycję nie wyrażają zgody, lecz mimo to postępowanie jest prowadzone, a inwestor jest w pozycji uprzywilejowanej. Zdaniem skarżącego narusza to jego prawa, wynikające z Konstytucji RP oraz obowiązujących przepisów prawa. Dodatkowo wniósł, aby Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska nie zaopiniowała pozytywnie projektu decyzji.
Samorządowe Kolegium odwoławcze w L. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Kolegium wyjaśniło, iż toczy się sprawa wszczęta na skutek zażalenia wniesionego przez Z. B. na postanowienie Starosty W. z dnia [...] 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie "anulowania" postanowienia tego organu Nr [...] w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych warunków zabudowy określonych w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla kwestionowanej przez skarżącego inwestycji. Kolegium wyjaśniło, że w przedmiotowej sprawie dotąd nie zostało wydane jakiekolwiek rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Kolegium wskazało, iż skarżący wśród zaskarżonych aktów wymienia także postanowienie z dnia [...] 2012 r., na które nie przysługuje środek zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w związku z wniesieniem przez Z. B. zażalenia na postanowienie Starosty W. z dnia [...] 2012 r Nr [...].
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 2 i 3).
Bezspornym w sprawie jest to, że strona w treści skargi kwestionuje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wydane na postawie art. 10 § 1 k.p.a. Skarżący przedmiotową skargę wniósł w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., w jej treści oznaczył zaskarżony akt, a w przesłanej do Sądu późniejszej korespondencji zawarł żądanie jego uchylenia. Dla określenia zakresu przedmiotu niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego nie ma zatem znaczenia kwestionowanie przez skarżącego wszystkich czynności procesowych i aktów podejmowanych przez Starostę W. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w postępowaniu głównym prowadzonym w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na działce nr [...] położonej w obrębie M., gmina P., polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej, jak również w postępowaniach uzgodnieniowych związanych z tym postępowaniem głównym.
Zaskarżonym postanowieniem, wydanym z powołaniem art. 10 § 1, art. 73 i art. 123 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zawiadomiło stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się przed wydaniem końcowego rozstrzygnięcia. Postanowienie tego rodzaju nie należy do postanowień kończących postępowanie (w tym przypadku zażaleniowe) w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to bowiem postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia (odwołania), ani postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia (odwołania) bądź też postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia (odwołania). Przedmiotowe postanowienie nie jest również postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Postanowienie to jest wyrazem zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, przy czym wskazać należy, iż zawiadomienie o prawach wskazanych strony wskazanych w tym akcie nie musi mieć formy postanowienia.
W istocie jest to zawiadomienie o możliwości skorzystania przez stronę z przysługujących jej, w świetle art. 10 k.p.a, uprawnieniach. Na akt tego rodzaju zażalenie nie przysługuje, a w konsekwencji nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego. Należy zwrócić uwagę, że skarżący będzie mógł zaskarżyć postanowienie, które Kolegium wyda kończąc tym samym postępowanie zażaleniowe wszczęte w wyniku wniesienia przez niego zażalenia na postanowienie Starosty W. z dnia [...] 2012 r. Nr [...].
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.
Marginalnie wskazać tylko należy, iż uzasadniając postanowienie wydane w sprawie II SA/Po 1099/11 Sąd pouczał skarżącego o tym, jakie prawa strony przysługują mu w postępowaniu głównym w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy, czy też inwestycji celu publicznego. Z praw tych strona może skorzystać jednak dopiero na dalszym etapie postępowania, wnosząc odwołanie od przyszłej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (analogicznie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy). Ostateczna decyzja może być z kolei przedmiotem zaskarżenia do sądu przez każdą ze stron postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę powtarza tą argumentację, bowiem skarżący i tym razem wniósł skargę na akt nie kończący postępowania, na który to akt skarga nie przysługuje. Z nadesłanych do akt niniejszej sprawy pism wynika, że intencją skarżącego jest powstrzymanie wszelkich czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w związku z wnioskiem inwestora o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, co skutkuje zgłaszaniem przez niego kolejnych zarzutów i żądań, w tym w odniesieniu do postępowania uzgodnieniowego przed RDOŚ.
Sąd zatem informuje, w odniesieniu do treści skargi, iż skargę na bezczynność wnosi się za pośrednictwem organu, którego zarzut ten dotyczy, postanowienie RDOŚ może zostać zaskarżone w decyzji kończącej postępowanie główne, natomiast żądanie zasądzenia zadośćuczynienia (odszkodowania) ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak