Uzasadnienie
Dnia [...].08.2004r. Wójt Gminy K. wydał decyzję nr [...], mocą której ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego w zabudowie zagrodowej na terenie położonym w S., oznaczonym jako działka nr [...]. W uzasadnieniu wywiódł, że w aktach znajdują się pisemne wyniki analizy sporządzonej na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiące jak zaznaczono załącznik do decyzji z dnia [...].08.2004r. nr [...].
Na kopii aktualnej mapy zasadniczej w skali 1:500 sporządzono jak zaznaczono w orzeczeniu załącznik graficzny do analizy przeprowadzonej zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odmiennymi kolorami zaznaczono na mapie teren inwestycji jak i granice obszaru analizowanego.
Odwołanie na powyższą decyzję złożyła W.W. Odwołująca nie wyraziła zgody na planowaną realizację garażu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].10.2004r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji (nr [...]).
Zarzuty odwołania organ uznał za nieuzasadnione.
W sprawie spełnione zostały warunki z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skargę na powyższą decyzję złożyła W.W. Oświadczyła, że nie wyraża zgody na zabudowę w granicy bez określenia jej przebiegu.
Sprawa winna być zakończona po ponownym ustaleniu granicy przez geodetę, która jest w trakcie wykonywania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Podtrzymało do tej pory prezentowana argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna jednak z innych przyczyn aniżeli wywodziła skarżąca.
Do badania legalności całego postępowania administracyjnego z przekroczeniem zarzutów i wniosków skargi Sąd jest obowiązany na mocy art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
I tak zmiana zagospodarowania terenu w wypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy (art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717) Zgodnie z art. 61 ust. 1 tejże ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwa jedynie w wypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
- 1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu,
- 2. teren ma dostęp do drogi publicznej,
- 3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,
- 4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1,
- 5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
W oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 61 ust. 6 cytowanej ustawy Minister Infrastruktury wydał rozporządzenie w dniu 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003 r. Nr 164 poz. 1588). W myśl postanowień tego rozporządzenia właściwy organ w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany i przeprowadza na nim analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków z art. 61 ust., 1 - 5 ustawy (§ 3 ust. 1). Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy zasadniczej, w przypadku jej braku na kopii mapy katastralnej przyjętych do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego obejmujących teren którego wnioski dotyczą w skali 1:500; 1:1000. Granice tego obszaru wyznacza się w odległości nie mniejszej niż trzykrotne szerokość frontu działki objętej wnioskiem, nie mniejszej niż 50 metrów (§ 3 ust. 2).
Obowiązującą linię nowej zabudowy na działce objętej wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich (§ 4 ust. 1).
Warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną.
Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 zawierające część tekstową i graficzną stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy (§ 9 ust. 1, 2).
Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się z uwzględnieniem nazewnictwa i oznaczeń graficznych stosowanych w decyzji o warunkach zabudowy.
Odnosząc się do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, rozstrzygnięcie organów administracji pozostaje w sprzeczności z przedstawionymi wyżej przepisami.
W szczególności zaś dokonana ocena obszaru analizowanego nie spełnia koniecznych, przedstawionych wyżej wymogów.
I tak aby można było przyjąć, że analiza ta pozostaje w zgodzie z § 3 ust. 1 rozporządzenia musiałaby dotyczyć terenu wyznaczonego zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia. Oznacza to, że granice obszaru winny być wyznaczone wokół działki w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem, nie mniej jednak niż 50 metrów.
W przedmiotowej sprawie badanie załącznika graficznego analizy prowadzi do wniosku, że przedmiotem rozważań nie był obszar analizowany w rozumieniu jak wyżej.
Załącznik, który winien stanowić część graficzną wyników analizy pozostaje więc w sprzeczności z § 3 ust. 2 cytowanego rozporządzenia.
Zaznaczony obszar jest znacznie mniejszy aniżeli nakazywałby to ten przepis.
A zatem skoro z akt wynika, że przedmiotem badania nie objęto obszaru analizowanego w rozumieniu przepisów rozporządzenia niedopuszczalnym było wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organy administracji nie rozważyły bowiem spełnienia przesłanek z art. 61 § 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w odniesieniu do wymaganego prawem terenu.
Nie sposób zatem ocenić, czy żądanie wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu odpowiada prawu.
Organy wskutek zaniechania wyznaczenia obszaru analizowanego zgodnie z postanowieniami rozporządzenia dopuściły się także naruszenia zasad procesu w rozumieniu art. 7, 77 § 1, 80, 75 § 1 kpa.
Nie dopełniły starań, by wyjaśnić w sposób wyczerpujący sprawę, nie zebrały w tym celu koniecznych dowodów.
Stąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a i c ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w punkcie I sentencji. Jak w punkcie II orzeczono na zasadzie art. 152 upsa. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 upsa.
/-/A.Łaskarzewska /-/J.Szaniecka /-/St.Małek hp