Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. na podstawie art. 147, 149 § 1 i 150 k.p.a. wznowił na wniosek A.W. postępowanie zakończone ostateczną decyzją wojewody z dnia [...] listopada 2001 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] września 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Urzędowi Gminy K. pozwolenia na budowę sieci wodociągowej.
Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] listopada 2001 r., pouczając uczestników postępowania o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Skargę na powyższą decyzję wniósł A.W.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy).
Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Niewątpliwe jest, iż decyzje organu wydane w wyniku postępowania wznowieniowego są decyzjami pierwszej instancji i służy od nich odwołanie (por. uchwałę całej Izby Cywilnej i Administracyjnej z dnia 15 grudnia 1984 r., III AZP 8/83, OSNC 1985, nr 10, poz. 143, a także Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Zakamycze 2005, s. 902-903).
W niniejszej sprawie Wojewoda odmawiając uchylenia własnej decyzji z dnia [...] listopada 2001 r. działał w ramach postępowania wznowieniowego i dlatego decyzja ta podlegała zaskarżeniu do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu było zatem niedopuszczalne, skoro nie wyczerpano środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu wywołanym wniesieniem wniosku o wznowienie.
Wprawdzie skarżący zastosował się do błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, o przysługującym prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, ale pouczenie to nie powinno wywierać negatywnych dla skarżącego skutków prawnych (art. 112 k.p.a.). Praktyczne konsekwencje przepisu art. 112 k.p.a. sprowadzają się do możliwości zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 1998 r., IV SA 792/96, LEX nr 45670).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, postanowiono jak w sentencji.
/-/Stanisław Małek