Uzasadnienie
M. M. K. w dniu 25 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego) nadała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2014 r. nr [...].
W dniu 28 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przesłał ww. skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jako mylnie skierowaną bezpośrednio do tego Sądu.
Następnie, w dniu 29 lipca 2014 r. M. M. K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż w związku z pilnym i nieplanowanym wyjazdem nie była w stanie osobiście złożyć skargi w dniu 25 lipca 2014 r., dlatego też poprosiła o pomoc J. W. informując ją, że skargę należy wysłać na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Dalej M. M.K. wyjaśniła, iż z podróży służbowej powróciła dopiero w dniu 29 lipca 2014 r. i tego dnia dowiedziała się, iż J. W. wysłała skargę bezpośrednio Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. J. W. tłumaczyła, że gdy była na poczcie otrzymała telefon w sprawach rodzinnych. Telefon ten bardzo ją zdenerwował i ww. w stresie wpisała na kopercie adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast SKO w K. (adres do WSA na skardze był pogrubiony).
W ocenie M. M. K. do uchybienia terminu doszło nie z jej winy, a na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności, wywołanych nieumyślną pomyłką J. W. Wskazała, iż zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy, termin ten należy uznać za zachowany, a okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku za oczywiście uzasadnione.
Wojewódzki Są Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 §1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarga M. M. K. została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. Tymczasem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż opisana w przepisie art. 54 § 1 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi do sądu za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia jej bezpośrednio do sądu, winien on przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania (złożenia) skargi przez sąd do właściwego organu administracji (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., IV SA/GL 647/04, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 września 2009 r, III SA/Łd 427/09 oraz postanowienia NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. II OSK 1918/08 i z dnia 22 lipca 2011 r. I OSK 1221/11, wszystkie orzeczenia opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W związku z powyższym, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, Sekretariat Wydziału II w dniu 28 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego) przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. skargę M. M. K. na decyzję tego organu z dnia [...] 2014 r. nr [...] jako mylnie skierowaną bezpośrednio do Sądu.
W tej sytuacji dzień 28 lipca 2011 r. należało uznać za dzień wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona M. M. K. w dniu 27 czerwca 2014 r., a zatem upływ trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia przypadał na dzień 27 lipca 2014 r. Niemniej dzień ten (27 lipca 2014 r). wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy (niedzielę), co w świetle art. 83 § 2 p.p.s.a oznacza, iż za ostatni dzień do wniesienia skargi uznać należy 28 lipca 2014 r. (poniedziałek).
Reasumując, uznać należy, iż skarga została wniesiona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który to termin nie został uchybiony, jest w świetle brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2008 r. o sygn. akt I OZ 405/08 oraz z dnia 22 stycznia 2013 r. o sygn. akt II GZ 519/12 – oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
/-/J. Zieliński