Uzasadnienie
Skarżący C. K. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. M. We wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF skarżący argumentował, że ani on ani zona nie mogą ponieść takich kosztów sądowych oraz wynagrodzenia radcy prawnego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, oboje są inwalidami i otrzymują niskie renty inwalidzkie w wysokości [...] zł i [...] zł netto miesięcznie. Nie korzystają z pomocy instytucji pomocowych, zostali zwolnienie z opłaty podatku od nieruchomości.
Skarżący jest inwalidą z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy. Nie może podjąć żadnej pracy. Chorują przewlekle. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m². Koszty lekarstw to około [...] zł miesięcznie, za energię elektryczną [...] zł na dwa miesiące, ogrzewania [...] zł na dwa miesiące. Oświadczył, że posiada zaległości w opłacie za gaz w kwocie [...] zł. Nadto podał, że nie posiada wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Załączył kserokopie decyzji ZUS o wysokości renty oraz PIT-40 za 2015r., z którego wynika dochód jego i żony w wysokości [...] zł oraz [...] zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżący nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe i tym bardziej kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Miesięczny dochód rodziny skarżącego w wysokości około [...] zł netto, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie wystarcza na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania skarżącego i jego żony związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Korzystają zatem z pomocy rodziny, uzyskali umorzenie należności publicznoprawnych, bądź płacą rachunki po terminie płatności, maja także zaległości w opalcie za gaz. Posiadaną nieruchomość wykorzystują celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny.
Skarżący, ani jego żona nie posiadają też innego majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Z uwagi na stan zdrowia skarżący nie ma możliwości podjęcia pracy. Przyznać zatem należy skarżącemu prawo pomocy w żądanym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska