Uzasadnienie
S. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2009r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. o przekazaniu według właściwości tj. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargi S. K. na nienależyte wykonanie modernizacji ewidencji gruntów i budynków przez Starostę Powiatu [...].
W piśmie procesowym złożonym w dniu 26 lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący cofnął powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
postępowanie niniejsze podlega umorzeniu.
Składający skargę, stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a., może ją cofnąć. Oświadczenie tego rodzaju wiąże co do zasady sąd. Jednakże w wypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd obowiązany jest do uznania go za niedopuszczalne.
Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania, które zostało nią zainicjowane, na co wskazuje art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący S. K. cofnął swoją skargę. Sąd nie dopatrzył się jednocześnie okoliczności wyłączających skuteczność takiego oświadczenia, wskazanych w powołanym wyżej art. 60 P.p.s.a.
W związku z faktem, iż cofnięcie skargi nastąpiło już po wyznaczeniu rozprawy (co miało miejsce w dniu 4 lutego 2010r.), Sąd zwrócił skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi (50 zł) działając w myśl art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.