Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] o wymierzeniu Spółce kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry.
W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej nią decyzji przez organ albo przez Sąd. W jego motywach zwróciła uwagę na wiarygodność zarzutu wadliwości skarżonej decyzji, a także na możliwość utraty płynności finansowej, a w konsekwencji także jej upadłości, a zatem na sytuację, gdy ani wygranie sporu ani późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia nie przywróci pierwotnego stanu rzeczy i nie naprawi szkody. Dodatkowo Spółka podniosła, że prowadzone są w stosunku do niej liczne postępowania egzekucyjne, co bardzo utrudnia normalne jej funkcjonowanie z uwagi na dokonywane zajęcia ruchomości, czy rachunków bankowych oraz brak uzyskiwania planowanych zysków z zatrzymywanych urządzeń. Poza tym, pozytywne rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie pytania prawnego dotyczącego konstytucyjności przepisów, które stanowiły podstawę wymierzenia Spółce kary pieniężnej spowoduje powstanie możliwości wznowienia postępowania administracyjnego, jednak przywrócenie stanu poprzedniego będzie długie i uciążliwe.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania wymienionej na wstępie decyzji z dnia [...] maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wstrzymanie wykonania skarżonej do sądu decyzji stanowi wyjątek od zasady, że podlega ona wykonaniu jako ostateczna decyzja administracyjna. Instytucję tę przewiduje art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." stanowiąc, że możliwość taka istnieje, gdy skarżący złoży wniosek w tym przedmiocie. W wymienionym przepisie ustawodawca wskazał na dwie alternatywne przesłanki uwzględnienia żądania strony skarżącej, a mianowicie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To wnioskodawca winien uprawdopodobnić, że wykonanie kwestionowanego skargą aktu grozi zaistnieniem jednej ze wskazanych wyżej okoliczności, chociaż Sąd obowiązany jest także do uwzględnienia ogółu okoliczności sprawy wynikających z przedłożonych akt administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze nie stwierdzono, by w warunkach niniejszej sprawy zachodziła potrzeba wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł. Spółka jedynie w sposób ogólnikowy powołała się na trudną sytuację finansową spowodowaną prowadzeniem w stosunku do niej licznych postępowań egzekucyjnych i brakiem możliwości otrzymywania zysku z zatrzymywanych automatów do gier. Nie przedstawiła jednak żadnych danych, jak też potwierdzających je dokumentów, z których wynikałaby jej faktyczna kondycja majątkowa.
Tym samym trudno jest ocenić, czy rzeczywiście zapłata kwoty 12 000 zł mogłaby doprowadzić do powstania w odniesieniu do Spółki jednego z niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że w cytowanym przepisie nie chodzi o zwykłe jedynie następstwa wykonania decyzji (takim w przypadku kar pieniężnych jest pewne uszczuplenie majątku ich adresata), lecz tylko te przybierające większe niż zwykle rozmiary tak, że powodują one zaistnienie bądź niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora
Izby Celnej z dnia [...] maja 2015 r., o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.