Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem [...] z dnia [...] września 2006 roku,po rozpatrzeniu zażalenia R. S., utrzymał mocy postanowienie Starosty z dnia [...] lipca 2006 roku Nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia o treści: "M. S. i E. S. zostali ujawnieni w 1961 roku w operacie ewidencji gruntów dla obrębu W. jako właściciele gospodarstwa na podstawie aktu notarialnego [...] z 1931 roku".
Podstawę prawną postanowienia stanowią art. 138 §1 pkt.1 w zw. z art. 144 k.p.a.
Sprawa przedstawia się następująco.
Aktem notarialnym z [...] stycznia 1931 roku F. S. dokonał darowizny swojej nie wydzielonej połowy nieruchomości położonej w W. na rzecz swego syna M. i jego przyszłej żony E. W. Stan ten ujawniony został w wykazie zmian sporządzonym przy zakładaniu ewidencji gruntów w okresie od maja 1961 do sierpnia 1963 na podstawie dokumentów i zeznań stron władających. W wykazie tym wykazano grunt będący we władaniu M. S. i jego żony E. oraz grunt we władaniu Z. G. /siostry M. S./, który odziedziczyła po swojej matce A. S., a stanowiący drugą połowę przedmiotowej nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie Starosty złożył R. S., wnosząc o uchylenie postanowienia i wydanie zaświadczenia zgodnie z wnioskiem. Zaprzeczył, by Z. G., siostra M. S. władała połową z nie wydzielonej części nieruchomości objętej aktem notarialnym [...] z 1931 roku.
Odpowiadając na zarzuty, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 217§ 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenia, jeżeli:
1/ urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2/ osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Organ wskazał, że stosownie do art. 218 § 1 i 2 k.p.a, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt.2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z żadnych dokumentów będących w posiadaniu S. nie wynika, by M. i E. S. zostali ujawnieni w 1961 roku w operacie ewidencji gruntów wsi W. jako właściciele gospodarstwa.
Słusznie zatem Starosta odmówił wydania zaświadczenia, bowiem tylko wówczas byłby do tego zobligowany, gdyby żądanie dotyczyło faktów lub stanu prawnego,wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, R. S. zarzucił, że nieprawdziwe jest twierdzenie organu,że połową gruntu włada Z. G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
W rozpatrywanej sprawie R. S. domagał się potwierdzenia przez Starostę Powiatowego, że M. S. i E. S. zostali ujawnieni w 1961 roku w operacie ewidencji gruntów dla obrębów W. jako właściciele gospodarstwa na podstawie aktu notarialnego [...] z 1931 roku.Organ odmówił wydania zaświadczenia stwierdzając, że nie dysponuje dokumentami, na podstawie których mógłby wydać zaświadczenie o żądanej treści. Stwierdził też,że M. S. i jego żona E. nabyli w drodze darowizny niewydzieloną połowę nieruchomości położonej w W. Druga połowa nieruchomości została wykazana w ewidencji gruntów we władaniu Z. G. – siostry M. S. i jej męża M. G. – jako grunt odziedziczony po matce A. S. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji.
Pojęcie "zaświadczenie" zostało w doktrynie scharakteryzowane jako potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ państwowy lub społeczny na żądanie zainteresowanej osoby. Zaświadczenie, ażeby spełniało wymagania dokumentu urzędowego określone w art. 76, musi być wydane w przepisanej formie i przedmiocie mieszczącym się w zakresie działania organu.
Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest wszczynane na podstawie żądania osoby uprawnionej, bowiem przepisy nie dają podstaw do wystawiania zaświadczeń z urzędu. Osoba ubiegająca się o zaświadczenie powinna wykazać swój interes prawny lub powołać przepis prawny dający podstawę tych starań.
Wydawanie zaświadczeń przez organ administracji publicznej reguluje przepis art. 217 k.p.a. Zgodnie z §2 tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli;
- 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,
- 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Stosownie do przepisu art. 218 §1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt. 2 organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego,wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
Wystawienie zaświadczenia określonej treści konkretnemu podmiotowi może być / choć nie musi/ poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym,którego zakres wynikać będzie nie tylko z żądania osoby zainteresowanej lecz również z oceny możliwości jego spełnienia przez organ.
Akta sprawy wskazują, że niemożliwe było wydanie zaświadczenia żądanej treści, bowiem z dokumentów będących w dyspozycji organu wynika inny stan faktyczny i prawny nieruchomości od przedstawionego przez skarżącego.
W takiej sytuacji, organ stosownie do przepisu art. 219 k.p.a. odmawia wydania zaświadczenia.
Wskazując na powyższe, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez organ przy wydaniu zaskarżonego postanowienia, dlatego skargę, jako bezzasadną oddalił na mocy przepisu art. 151 P.p.s.a.